ขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ขณะที่ลมบ้าคลั่งกำลังจะพัดเขาออกไป หยดน้ำนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นจากที่ไหนไม่รู้
หยดน้ำสีฟ้ามารวมตัวกันและกลายเป็นม่านน้ำที่อ่อนนุ่ม ม่านน้ำโค้งงออยู่ตรงหน้าลู่เจิ้งเหอเพื่อปกป้องเขาจากลมบ้าคลั่งที่กำลังกลืนกิน…
ม่านน้ำเหมือนน้ำตกที่ถูกลมแรงพัด และเริ่มเอียงไปด้านข้าง อย่างไรก็ตาม ลู่เจิ้งเหอปลอดภัยอย่างสมบูรณ์ภายใต้การป้องกันของม่านน้ำ
“นายตายได้แล้ว!” ลู่เจิ้งเหอเยาะเย้ยผู้โจมตีของเขา “อัญเชิญทำสัญญา, หมาป่ารอยคลั่ง!”
ลวดลายบนพื้นเรืองแสงเหมือนดวงจันทร์ ลู่เจิ้งเหอก้าวถอยหลังอย่างมั่นใจสองสามก้าว และลวดลายก็ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า มันรู้สึกเหมือนภาพวาดโบราณที่วาดอยู่บนน้ำแข็ง ซึ่งแต่ละเส้นเต็มไปด้วยพลังงานที่ไม่รู้จักซึ่งไม่ได้มาจากโลกนี้
เมื่อแสงสว่างถึงจุดที่สว่างที่สุด ลวดลายก็มืดลงอย่างกะทันหันเหมือนหลุมดำ สิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายซึ่งมีลักษณะคล้ายหมาป่าก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากหลุม
เขี้ยวของมันคมกริบอย่างไม่น่าเชื่อ ขณะที่ธรรมชาติที่ป่าเถื่อนของมันถูกเปิดเผยอย่างสมบูรณ์ด้วยดวงตาสีดำสนิท ร่างกายของมันมีขนาดเท่าช้าง ทำให้พื้นน้ำแข็งใต้เท้าแตกเมื่อมันขยับน้ำหนัก
สิ่งที่ทำให้ฝูงชนตกตะลึงมากที่สุดคือรอยคลั่งที่กระจายไปทั่วร่างกายของมัน ปกคลุมตั้งแต่คอจรดหางราวกับว่ามันถูกสาป หรือถูกผนึกบางอย่างที่จำกัดพลังของมัน
“พระเจ้า อสูรอัญเชิญระดับนักรบ!” นักเรียนสุ่มคนหนึ่งจากโรงเรียนส
