ี่เธอเดินคืออาณาเขตน้ำแข็ง
จอมเวทที่มีพรสวรรค์โดยกำเนิดแบบนี้เป็นสิ่งที่โม่ฟ่านไม่เคยเห็นในสถาบันไข่มุกเลย…
“อยากให้ฉันจัดรูปแบบการต่อสู้ไหม?” ลู่เจิ้งเหอถามมู่หนิงเสวี่ยขณะที่ทำท่าทางประจบประแจงเธอ
มู่หนิงเสวี่ยพยักหน้า ดวงตาที่ใสราวกับน้ำแข็งของเธอกวาดมองโม่ฟ่านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามขณะที่ดูเหมือนจะคิดเล็กน้อย
การเห็นโม่ฟ่านมาที่นี่ในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยนทำให้มู่หนิงเสวี่ยตกใจ เมื่อนึกถึงฉากที่น่าทึ่งที่โม่ฟ่านเอาชนะอวี้อังได้ มู่หนิงเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าโม่ฟ่านไปถึงระดับไหนแล้วขณะที่เขาอยู่ที่สถาบันไข่มุก
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เธอรู้ถึงความสามารถของเขา เธอไม่ต้องการเห็นทีมของตัวเองแพ้ให้กับสถาบันไข่มุก แม้ผลจะออกมาเสมอกัน ก็ถือเป็นความอัปยศอย่างยิ่งสำหรับวิทยาลัยจักรวรรดิ
มู่หนิงเสวี่ยถอยหลังเล็กน้อย ประกายน้ำแข็งเลื่อนลงมาจากมือขาวๆ ของเธอ
เธอเป่าเบาๆ ด้วยริมฝีปากที่สามารถทำให้คนนับไม่ถ้วนตื่นเต้น
น้ำค้างแข็งปลิวว่อน และผงประกายก็เริ่มกระจายไปทั่วทั้งสนาม อากาศเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วบรรยากาศทันที
พื้นเดิมทีมีน้ำค้างแข็งเล็กน้อย ดูเหมือนผ้าโปร่งน้ำแข็ง อย่างไรก็ตาม หลังจากมู่หนิงเสวี่ยใช้น้ำแข็งกระจาย น้ำค้างแข็งก็กลายเป็นพืชมีชีวิต เหมือนต้นไอวี่บอสตันที่เริ่มแผ่ขยายไปทั่วอย่างหนาแน่น…
สนามต่อสู้ที่เป็นทรายกลายเป็นน้ำค้างแข็งและมีรอยย่นในพริบตา มันขาวโพลนไปหมด แม้แต่น้ำที่เ
