ยจากภายในโลกวิญญาณของเขา
ความรู้สึกแบบนี้เหมือนรอยประทับวิญญาณ เหมือนแก่นวิญญาณนี้มีรอยประทับอยู่ และถูกผูกมัดไว้กับเขาอย่างแน่นหนา…
คำถามคือ การมีแก่นวิญญาณพิเศษนี้อยู่ในโลกวิญญาณของตัวเองมันมีประโยชน์อะไร?
หลังจากสำรวจอยู่นาน โม่ฟ่านที่เบื่อๆ ก็ตัดสินใจย้ายแก่นวิญญาณไปทางเนบิวลาสายฟ้าของเขา
เนบิวลาสายฟ้าตอนนี้เป็นสีม่วงและมีรูปร่างเป็นเกลียวเหมือนกาแล็กซี มันสว่างไสวอย่างยิ่งภายในพื้นที่วิญญาณอันกว้างใหญ่
ขณะที่โม่ฟ่านมองดูแก่นวิญญาณที่เปล่งแสงถูกดึงเข้าไป เขาก็ตระหนักว่าแสงเรืองรองคล้ายหิ่งห้อยนี้กำลังลอยไปทางดวงดาวสายฟ้าดวงหนึ่งโดยไม่ตั้งใจ
ขณะที่โม่ฟ่านกำลังพยายามทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ดวงดาวสายฟ้าก็เริ่มปล่อยสนามแม่เหล็กบางอย่างออกมาทันที และมันก็กลืนกินแก่นวิญญาณที่เปล่งแสงนั้นไปจนหมดสิ้น
“บ้าเอ๊ย ของแบบนั้นถูกกินเข้าไปได้ยังไง?!”
แก่นวิญญาณมีค่าสามถึงห้าล้านหยวนนะ! มันกินเข้าไปแบบนั้นได้ยังไง มันบ้าไปแล้ว!
ดวงดาวที่ปกติเชื่อฟังดีมาก จู่ๆ ก็เปลี่ยนท่าทีแบบนี้ได้ยังไง?! มันกลืนแก่นวิญญาณเข้าไป แถมยังไม่ยอมคายออกมาอีก!
สถานการณ์ทั้งหมดนี้ทำให้โม่ฟ่านตกตะลึงไปโดยสิ้นเชิง
เดิมทีเขาแค่กำลังทดลอง ใครจะไปคิดว่าแก่นวิญญาณนี้จะถูกกลืนกิน และมันถูกกลืนกินโดยหนึ่งในดวงดาวที่เขาใช้สร้างเส้นทางดวงดาวเวทมนตร์!
สถานการณ์นี้เกินกว่าจินตนาการของโม่ฟ่านไปแล้ว โม่ฟ่านรีบไปหาอาจารย์ชิว ยูฮ
