ี่นี่ นักเรียนของสถาบันเพิร์ล พวกคุณควรพักผ่อนแต่เนิ่นๆ ด้วย พวกเราวิทยาลัยจักรวรรดิได้ยินเรื่องความสำเร็จของพวกคุณมาแล้ว พวกเราหวังว่าจะได้มีการแข่งขันเล็กน้อยกับพวกคุณ ดังนั้นเมื่อถึงเวลา โปรดปรานีพวกเราด้วย!” อาจารย์ลู่กล่าวต่อ รอยยิ้มสุภาพของเขาแสดงถึงความถ่อมตนจอมปลอม
อารมณ์ของกู่ฮั่นไม่ค่อยดีนัก เขาอยากจะแค่นเสียงอย่างเย็นชาต่อหน้าชายคนนั้น
-จะเสแสร้งไปทำไม? ใครๆ ก็รู้ว่าวิทยาลัยจักรวรรดิของพวกคุณเป็นที่หนึ่งในการโอ้อวดใต้หล้าเสมอมา แล้วยังกล้าขอให้พวกเราปรานีอีกเหรอ-
หลังจากอาจารย์ลู่จากไป ใบหน้าของโม่ฟ่านก็เต็มไปด้วยคำถาม “อาจารย์กู่ฮั่น การแข่งขันนี้คืออะไรครับ?”
“คุณไม่รู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำเหรอ?” เสิ่นหมิงเซียวตอบทันทีอย่างสงสัย “แม้ว่าเราจะถูกเรียกว่านักเรียนแลกเปลี่ยน แต่ความจริงแล้วเราเป็นเพียงคนที่มหาวิทยาลัยส่งมาเพื่อแข่งขันกับนักเรียนจากมหาวิทยาลัยอื่น!”
“อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป แค่ใช้ใจปกติของคุณเผชิญหน้ากับพวกเขา ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีนักเรียนจากสถาบันอื่นอีก…” ชิวอวี้ฮวากล่าว
“มันไม่เหมือนกัน ไม่ว่านักเรียนจากมหาวิทยาลัยอื่นจะชนะหรือแพ้ก็ไม่สำคัญเท่าไหร่ เพราะพวกเขารู้ดีว่าความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่เท่าเทียมกับวิทยาลัยจักรวรรดิ อย่างไรก็ตาม สถาบันเพิร์ลแตกต่างออกไป ถ้าเราแพ้ เราก็จะเสียชื่อเสียงไปด้วย!
“อย่าคิดมากเกินไป กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ และปรับสภาพร่างกายของคุ
