ตะเกียงดวงนี้มีคราบสนิมทองแดงเกาะอยู่เต็มไปหมด ลวดลายบนตัวตะเกียงก็เลือนลาง ดูออกชัดเจนว่าเป็นของโบราณที่มีอายุเก่าแก่มาก แต่มันกลับมีแต้มเต๋าแฝงอยู่มากที่สุดถึง 27 แต้ม
แค่ได้แต้มเต๋าจากของชิ้นนี้ชิ้นเดียว ก็แทบจะพอให้เขาใช้อัปเกรดหนูภูเขาได้แล้ว
“ขออภัยพี่ชาย ข้าวของของข้ามีปัญหาอะไรตรงไหนหรือเปล่า?”
บัณฑิตหนุ่มรู้สึกร้อนรนจนทนไม่ไหว เอ่ยถามออกไปในที่สุด
ถ้าเป็นคนอื่นมาเห็นกู้หย่วนเอาแต่ดูไม่ยอมซื้อแบบนี้ คงไล่ตะเพิดไปตั้งนานแล้ว แต่ด้วยความที่บัณฑิตหนุ่มเป็นคนหัวอ่อน จึงไม่กล้าพูดอะไรมากนัก
“ไม่มีปัญหาอะไรหรอก”
กู้หย่วนยิ้มบางๆ แล้วแสร้งถามด้วยความสงสัย
“ข้าเห็นของพวกนี้ดูเก่าแก่มากเลย ไม่ทราบว่าเป็นของที่ท่านเคยใช้เองหรือเปล่า?”
“ข้าน้อยมีนามว่าหลินโจว พี่ชายเรียกข้าว่าหลินโจวเถอะ”
บัณฑิตหนุ่มแนะนำตัวก่อน แล้วจึงอธิบายต่อ
“พี่ชายอย่าเพิ่งเข้าใจผิด ถึงของพวกนี้จะเป็นของเก่า บางชิ้นก็ตกทอดมาจากรุ่นปู่ของข้า แต่ข้าก็เก็บรักษามันไว้อย่างดี รับรองว่ายังใช้งานได้แน่นอน แถมหนังสือพวกนี้สภาพก็ยังสมบูรณ์ดีด้วย”
