หยู่อังทนไม่ได้ที่จะเห็นโม่ฟ่านหายใจเอาอากาศเข้าไปมากกว่านี้เขาเริ่มร่ายเวทมนตร์ประหลาด
เวทมนตร์นั้นเหมือนโน้ตดนตรีสีเทาที่มองเห็นได้พวกมันลอยอยู่รอบตัวหยู่อังขณะที่กลายเป็นริบบิ้นสีเทา
ริบบิ้นเหล่านั้นพันเกี่ยวกัน กลายเป็นประตูที่ปกคลุมด้วยอักขระเวทมนตร์
ประตูสีเทาเปิดออกช้าๆ และแสงสีเขียวเข้มพุ่งออกมา ล็อกเป้าไปที่โม่ฟ่านซึ่งอยู่ภายในกรงเหล็กขนาดใหญ่ทันที
โม่ฟ่านเห็นว่าดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชังเมื่อสิ่งมีชีวิตนั้นเดินออกมาจากประตูสีเทาในที่สุด โม่ฟ่านก็สามารถมองเห็นได้ว่ามันคืออะไร
ร่างกายทั้งหมดของมันเป็นสีเทาเข้มผิวหนังที่เหี่ยวย่นถูกประทับตราซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยเหล็กรูปทรงประหลาดมันตัดกันไปมา ดูเหมือนตะขาบตัวเล็กๆ กำลังคลานอยู่ทั่วร่างกายของมัน
ในแง่ของรูปร่าง มันดูไม่ต่างจากสัตว์อสูรความมืดมากนักในขณะเดียวกัน มันก็แตกต่างจากสัตว์อสูรความมืดอย่างมากเมื่อโม่ฟ่านมองดูอย่างละเอียด เขารู้สึกว่ากลิ่นที่สิ่งมีชีวิตนี้ปล่อยออกมาคล้ายกับกลิ่นที่ซูจ้าวถิงปล่อยออกมามาก!
มันเป็นกลิ่นต้องสาปและน่าขยะแขยง!พลังของสัตว์อสูรความมืดตัวนี้น่าจะสูงกว่าตัวปกติมาก!
“นี่คือสัตว์อสูรต้องสาปเมื่อเราโยนคนลงไปในบ่อเพื่ออาบน้ำ เราต้องทำการทรมานที่ก่อให้เกิดความแค้นอย่างรุนแรงก่อนยิ่งความแค้นแรงเท่าไหร่ โอกาสที่พวกเขาจะกลายเป็นสัตว์อสูรต้องสาปก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น…นี่คือสัตว์อสูรต้องสาปตัวแรกของฉ
