ือบครึ่งวันกว่าจะหามันเจออีกครั้ง
“ที่นี่ดูเหมือนจะมีอาคาร… ไอ้โง่นั่นอย่าบอกนะว่ามันวิ่งเข้าไปในกรงเหล็กฝึกสัตว์อสูรเอง?”โม่ฟ่านยังคงมองเห็นภายใต้อาณาจักรรัตติกาลอันยิ่งใหญ่ได้ใครจะไปคิดว่าอสูรเงาที่วิ่งเหมือนลูกกวางตัวน้อยๆจริงๆ แล้วเดินเข้าไปในกับดักเอง!
โม่ฟ่านชัดเจนมากว่าตัวบงการที่แท้จริงยังไม่ปรากฏตัวเขาไม่สามารถปล่อยให้การล่านี้จบลงแบบนี้ได้มิฉะนั้นใครจะรู้ว่าจะมีคนอีกกี่คนที่ต้องเสียชีวิตในครั้งต่อไปที่นิกายความมืดเคลื่อนไหว
หลังจากเดินไปถึงหน้าอาคารโม่ฟ่านกำลังจะไล่อสูรเงาออกไปก่อนที่เขาจะรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวบางอย่างข้างหลังเขาอย่างกะทันหัน
โม่ฟ่านหันกลับไปและเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยห้าใบหน้าผู้นำทั้งสองคนอยู่ตรงกลางกำลังแสดงรอยยิ้มเยาะเย้ยเหมือนนายพรานที่ล่าเหยื่อได้สำเร็จในที่สุด
“โม่ฟ่าน ฉันอยากจะดูว่าคราวนี้คุณจะหนีไปไหน!”รอยยิ้มของลั่วซงกว้างมากจนไขมันของเขากระเพื่อม
รูปลักษณ์ของเสิ่นหมิงเซียวดูมีเสน่ห์และสงวนท่าทีอย่างไรก็ตาม เขาก็กำลังยิ้มอย่างชั่วร้ายเช่นกันระหว่างมือของเขา พลังเวทมนตร์ผันผวนอย่างต่อเนื่อง
“คุณมีความสามารถจริงๆไม่เพียงแต่ขโมยอสูรเงาของเราไปคุณยังก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้อีกคุณคิดจริงๆ หรือว่าในโลกนี้ไม่มีใครสามารถจัดการคุณได้?!”เสิ่นหมิงเซียวตะโกนอย่างตื่นเต้น
โม่ฟ่านมองดูคนทั้งห้าคนนี้ด้วยคิ้วที่ขมวดเข้าหากันเขาไม่ต้องการเริ่มการต่อสู้ที่ไร้ประโยชน์กับ
