มุนของนิกายความมืด!”โม่ฟ่านจ้องมองฟู่เทียนหมิง เจียเหวินชิง และพวกของพวกเขาอย่างเย็นชา
“นิกายความมืด?” ลั่วซงตกตะลึงและเหลือบมองฟู่เทียนหมิงและเจียเหวินชิงอย่างเฉียบคม
“ไร้สาระ! มันไร้สาระสิ้นดีคุณ โม่ฟ่านจริงๆ แล้วรู้จักความกลัวด้วยเหรอคุณไม่ได้คิดเลยเหรอว่าในวันที่คุณเกือบฆ่าฉันจะมีวันที่ทุกคนที่คุณทำให้โกรธจะโจมตีคุณ?คุณถึงได้คิดวิธีที่น่าหัวเราะแบบนี้ขึ้นมาเพื่อทำให้เราไม่ร่วมมือกัน?”ฟู่เทียนหมิงเยาะเย้ยทันทีน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
ลั่วซงและเสิ่นหมิงเซียวมีความแค้นกับโม่ฟ่านอยู่แล้วนอกจากนี้ ข่าวลือเรื่องความขัดแย้งในครอบครัวและการซุบซิบนินทาในมหาวิทยาลัยเป็นสิ่งที่พวกเขารู้ดีอยู่แล้วไม่มีเรื่องไหนเกี่ยวข้องกับนิกายความมืดเลยดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถเชื่อมโยงเรื่องนี้กับนิกายความมืดได้โดยธรรมชาติแล้ว พวกเขามุ่งมั่นที่จะแสดงให้เห็นว่าโม่ฟ่านแค่พูดจาเหลวไหลด้วยความสิ้นหวัง
โม่ฟ่านก็รู้ว่าเสิ่นหมิงเซียวและลั่วซงจะไม่เชื่อเขาดังนั้นเขาจึงเตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับพวกเขาตรงๆ
คู่ต่อสู้ของเขามีคนมากเกินไปหน่อยทั้งหมดสิบคนและสามารถสันนิษฐานได้ว่าแต่ละคนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่สามารถใช้เวทมนตร์ระดับกลางได้
ไม่ต้องพูดถึงว่าการระดมยิงด้วยเวทมนตร์ระดับกลางที่ทรงพลังต่างๆ จะรับมือได้ยากมากแม้ว่าจะเป็นเวทมนตร์ระดับต้นที่บินมาโม่ฟ่านก็ยังไม่สามารถรับมือได้
อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังรู้สึก
