“หึ คิดจะสู้กับฉันคนเดียวงั้นเหรอ? จำนวนสัตว์อสูรความมืดที่ฉันควบคุมได้มันมากกว่าที่แกจะจินตนาการถึงซะอีก!” ฮุ่ยอี้เลิกแสร้งทำเป็นแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเยาะที่น่าขนลุก
ขณะที่เขาพูดเช่นนั้น กลิ่นเหม็นเน่าก็แผ่กระจายไปทั่วเขาวงกตในทันที กลายเป็นหมอกพิษ
หมอกพิษนี้เป็นพิษจริงๆ หากใครสูดดมเข้าไปเพียงหนึ่งนาทีก็จะถูกวางยาพิษ หากหมดสติไป ก็จะถูกทำให้ขาดอากาศหายใจตาย
กลุ่มคนยังไม่ทันได้ตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ก็ถูกหมอกพิษปกคลุมในทันที พวกเขาเริ่มหมดสติไปทีละคน ยกเว้นนักเรียนธาตุเงา เขาใช้เงาพริบพรายเคลื่อนที่ไปยังพื้นที่อื่นอย่างรวดเร็ว
“เพื่อนร่วมชั้น! ช่วยเพื่อนร่วมทีมของนายด้วย ไม่งั้นพวกเขาจะตายที่นี่!” โม่ฟ่านรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างหลังเขา จึงตะโกนบอกนักเรียนธาตุเงาด้วยเสียงดัง
นักเรียนคนนั้นตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ได้เลย ขอบคุณมาก!”
หมอกพิษมาจากด้านหลังของฮุ่ยอี้ มีเสียงแหลมคมมากมายดังออกมาจากหมอกพิษขุ่นมัวนั้น ซึ่งมาจากฝูงสัตว์อสูรความมืด
พวกมันแยกเขี้ยวและพุ่งเข้าใส่โม่ฟ่าน ต้องการจะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ
โม่ฟ่านก้าวเท้าและร่างของเขาก็จมลงไปในเงา เขากลายเป็นเงาอย่างรวดเร็วและพริบพรายผ่านกำแพงไปอย่างรวดเร็ว ในวินาทีต่อมา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของฮุ่ยอี้
โม่ฟ่านค่อยๆ โผล่ออกมาจากเงา และในมือของเขาก็มีร่องรอยของสายฟ้าแลบแปลบปลาบอย่างรวดเร็ว…
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขา
