กำลังออกมาจากกำแพง มันเหมือนกับว่าเขาเดินออกมาจากประตูเงา แปลกประหลาดอย่างยิ่งที่ได้เห็น นักเรียนที่เป็นผู้ใช้ธาตุเงาด้วยรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งเมื่อเห็นคนที่กำลังมา การใช้เงาหลบหนีของคนผู้นี้ชำนาญกว่าของเขามาก ถ้าไม่ใช่เพราะเขาตะโกนออกมา เขาก็คงไม่รู้สึกถึงเขาเลย เขาได้บรรลุถึงขอบเขตของการหลอมรวมเข้ากับเงาจริงๆ… “นี่มันจอมมารนี่นา?!” “เขาเอง… นาย… อย่าเข้ามานะ! ฉันเตือนนายแล้วนะ ไม่ว่ายังไง พวกเราก็ยังเป็นสี่หัวกะทิของสถาบันไข่มุก ถ้านายอยากจะหาเรื่องพวกเรา… ให้ตายสิ นายกล้าแม้แต่จะมองฉันด้วยเหรอ?!” หนึ่งในนักเรียนที่ตกใจพูดติดอ่าง โม่ฟ่านไม่สนใจพวกเขาขณะที่เขาออกมาจากเงา สายตาของเขาจับจ้องไปที่นักเรียนที่เรียกว่ารุ่นพี่หลี่ถง “งั้นนายก็คือโม่ฟ่าน กล้าดียังไงมาคิดจะขโมยของจากพวกเรา?” ปฏิกิริยาของหลี่ถงค่อนข้างเร็ว เขารีบหดออร่าคำสาปของเขาและทำตัวเหมือนนักเรียนธรรมดา ใบหน้าของโม่ฟ่านเย็นชาขณะที่เขามองไปที่เขา ก่อนจะพูดว่า “นายหยุดแสดงได้แล้ว ดูสัตว์อสูรความมืดของนายสิ” คิ้วของหลี่ถงขมวดเข้าหากัน เขากวาดสายตาไปและพบว่าสัตว์อสูรความมืดที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาติดอยู่บนกำแพงด้วยเหตุผลบางอย่าง มันถูกตรึงอยู่ที่นั่นขณะที่มันดิ้นรนเอาชีวิตรอด ร่างกายที่บิดเบี้ยวของมันพยายามดิ้นรน แต่สิ่งที่แทงทะลุช่องท้องของมันคือสิ่งที่เหมือนตะปูยักษ์ มันเหมือนกับว่าหนามแหลมได้ตอกมันติดกับกำแพง และมันไม
