นี่คือโกดังที่เห็นได้ชัดว่ากำลังจะได้รับการปรับปรุงในไม่ช้ามีขนาดประมาณห้องเรียน และมีเศษขยะอยู่ข้างใน
ในตอนนี้ อากาศภายในค่อนข้างเย็นนั่นเป็นเพราะใจกลางโกดังมีโซ่น้ำแข็งหนาตรึงสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างคล้ายเสือดาวเอาไว้
ขนของสิ่งมีชีวิตนี้ดกหนา จนปกคลุมดวงตาของมันหางยาวของมันเรืองแสงในความมืด ดูงดงามน่ามอง
“สวยงามจริงๆพอตกกลางคืน เราก็จะพามันไปยังจุดหมายภารกิจนี้ถือว่าสำเร็จแล้ว!” เสิ่นหมิงเซียวประกาศกับทีมของเขา
“เหนื่อยจัง เกือบจะปล่อยมันหลุดไปแล้วไม่ไหวแล้ว ต้องไปพักผ่อนหน่อย” ลั่วซงพูดพลางลูบไขมันบนตัว
“เราปล่อยสามคนนี้เฝ้าไว้ก็ได้” เสิ่นหมิงเซียวบอกกับอีกสามคน
เพื่อจับสัตว์อสูรเงาในครั้งนี้ เสิ่นหมิงเซียวและลั่วซงทุ่มเทอย่างมากอีกสามคนที่เหลือรู้สึกเหมือนได้ประโยชน์จากพวกเขาดังนั้น งานเฝ้าสัตว์อสูรเงาแบบนี้จึงเป็นหน้าที่ของพวกเขาโดยธรรมชาติ
อีกสามคนไม่ได้พูดอะไร นั่งอยู่ในโกดังเพื่อเตรียมเฝ้าตลอดคืน
——
ลั่วซงและเสิ่นหมิงเซียวเดินไปด้วยกันไปยังร้านอาหารริมท่าเรือเพื่อกินให้อิ่มพวกเขาคุยกันไปเรื่อยๆ ขณะเดินกลับที่พักหลังจากนั้น
“พี่ลั่ว ไม่ต้องกังวลพอเราเข้าไปในเจดีย์สามก้าวแล้ว มันยังคุ้มค่าที่คุณจะใช้เส้นสายของผมกำจัดคนๆ นั้นอีกเหรอ?เราจัดการเองก็ได้!หึ ตลกสิ้นดีถ้าไม่ใช่เพราะผม เสิ่นหมิงเซียว มาโรงเรียนสาย แล้วเราจะปล่อยให้ไอ้บ้านนอกแบบนั้นมาสร้างความประทับใจให้ทุกคนได้ยังไง?”
