ของทุกคนมีคำถามเดียวดังก้อง…มีอะไรบางอย่างในสมองของโม่ฟ่านเสียไปหรือเปล่า?
——
โม่ฟ่านมาตามกำหนดเขาเดินตามถนนลาดยางที่มีต้นเมเปิลเรียงรายไปข้างหน้าโดยตรง
ต้นเมเปิลอยู่ทั้งสองข้างเขาสามารถเห็นนักเรียนใช้วิธีต่างๆ ซ่อนตัวอยู่ทั่วทุกแห่งพวกเขาทั้งหมดรู้สึกมึนงง เพราะไม่เชื่อว่าปีศาจผู้ยิ่งใหญ่จะลากสัตว์อสูรเงามาจริงๆ
หลังจากสุดถนนเป็นลานกว้างที่มีน้ำพุใจกลางน้ำพุมีประติมากรรมสัตว์อสูรที่ถูกอัญเชิญอยู่สองสามชิ้นประติมากรรมเหล่านี้จมอยู่ในน้ำ มีตะไคร่น้ำขึ้นอยู่บนนั้นดูเหมือนจะอยู่ที่นั่นมาหลายปีแล้ว
ซ่อนอยู่หลังประติมากรรมคือนักเรียนไป๋จ้างเฟิงและทีมของเขา สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่โม่ฟ่านที่กำลังเดินเข้ามาพวกเขามองหน้ากัน
อีกด้านหนึ่งของประติมากรรมน้ำพุคือป่าเจียเหวินเฉียนผู้สง่างามและรุ่นพี่ฟู่เทียนหมิงเบิกตากว้าง ไม่เชื่อสายตาตัวเอง
โม่ฟ่านยังคงเดินต่อไปในตอนนี้ มีคนสองสามคนที่ไม่สามารถทนอยู่เฉยๆ ได้อีกต่อไป และพวกเขาก็ล้อมเขาไว้
แต่ประเด็นคือ ไม่มีใครกล้าลงมือก่อน
ทุกคนรู้ถึงความแข็งแกร่งอันน่าทึ่งของปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ผู้คนมากมายในสถานที่นี้รู้ดีว่าคนแรกที่ลงมือจะเป็นคนแรกที่ต้องรับความสูญเสีย!
