ไปถึงดาดฟ้า ก็ไม่มีใครให้เห็นเลยในยามวิกาล มีเพียงดาดฟ้าเหล่านี้ที่มีสิ่งของต่างๆ วางอยู่
ทันทีที่เธอไปถึงถังเก็บน้ำบนดาดฟ้า ประตูไม้ที่ขึ้นสู่ดาดฟ้าก็ถูกพังเข้ามา
ในชั่วพริบตา อสูรทมิฬสามสี่ตัวก็พุ่งขึ้นมา พวกมันเลียฟันที่แหลมคม ขณะที่แสงสีเขียวแห่งความโลภส่องประกายในดวงตา พวกมันปล่อยกลิ่นเหม็นที่ทำให้ผู้คนรู้สึกขยะแขยงอย่างยิ่ง
“กุกุกุกุ!”
ขณะที่จางลูลู่กำลังจะกระโดดไปยังดาดฟ้าของอาคารอื่น เธอก็พลันตระหนักได้ว่ามีอสูรทมิฬตัวหนึ่งซึ่งร่างกายถูกปกคลุมด้วยออร่าต้องสาปยืนอยู่ที่นั่น
อสูรทมิฬตัวนี้ดูน่าเกลียดอย่างไม่น่าเชื่อ นั่นเพราะใบหน้าของมันดูเหมือนมีผิวหนังที่ยังไม่เน่าเปื่อยติดอยู่ คุณยังมองเห็นเลือดสดๆ ได้ที่นั่น
จางลูลู่เกือบจะเป็นลม ตอนนี้เธอไม่สามารถวิ่งไปไหนได้แล้ว
“กุกุกุกุกุกุกุ!!” กลุ่มอสูรทมิฬกลุ่มเล็กๆ ที่ตามเธอขึ้นมาบนดาดฟ้าไม่ได้ลงมือทันที พวกมันกำลังเฝ้าระวังอสูรทมิฬที่ถูกปกคลุมด้วยออร่าต้องสาปอย่างระมัดระวัง
อสูรทมิฬต้องสาปค่อยๆ เดินผ่านจางลูลู่ ดวงตาสีแดงของมันเต็มไปด้วยความเป็นศัตรู ความโกรธ และปากของมันปล่อยเสียงร้องที่แหบแห้งและน่ากลัวออกมา
เป้าหมายของอสูรทมิฬต้องสาปไม่ใช่จางลูลู่ แต่มันคือกลุ่มอสูรทมิฬกลุ่มเล็กๆ นั่นเอง!
จางลูลู่ตกตะลึง
เมื่อเธอเห็นอสูรทมิฬต้องสาปเริ่มพุ่งเข้าใส่กลุ่มอสูรทมิฬกลุ่มเล็กๆ เธอก็แทบไม่เชื่อสายตา
พวกมันไม่ได้มาด้วยกันเหรอ?…
