หลลงมาตามแก้ม
เธอรู้จักคนนี้ นี่คือโม่ฟ่านที่สวีจ้าวถิงพูดถึงตลอดเวลา! เขายังเป็นปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ที่ถูกพูดถึงในโรงเรียนอีกด้วย!
“คุณ…คุณควรรีบหนีไป ยังมีอีกหลายตัวอยู่ข้างใน” จางลู่ลู่พยายามหายใจขณะที่เธอร้องไห้อย่างขมขื่น
“จริงเหรอ?” โม่ฟ่านจ้องมองไปที่อสูรทมิฬและชายสี่คนในเสื้อคลุมสีเทา “ฉันจะฆ่าให้หมดไม่ว่าจะมีกี่ตัว!”
โม่ฟ่านกระโดดลงจากหลังหมาป่าวิญญาณและอุ้มจางลู่ลู่ไปไว้ด้านข้าง
“อ๊าววว~!”
หมาป่าวิญญาณไม่สามารถอดกลั้นความตั้งใจที่จะฆ่าได้อีกต่อไป และเป็นฝ่ายพุ่งเข้าใส่กลุ่มอสูรทมิฬทั้งสี่ตัวก่อน
การพุ่งชน การตบ และอสูรทมิฬสองตัวที่มีขนาดเล็กกว่าก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นไปทันที พวกมันกระแทกเข้ากับประตูเหล็กของโรงงานด้วยเสียงโลหะดังสนั่น
อสูรทมิฬอีกสองตัวใช้โอกาสระหว่างที่มันโจมตีเพื่อกัดหมาป่าวิญญาณ พวกมันฉีกผิวหนังและขนของมันออกมาเล็กน้อย…
หมาป่าวิญญาณไม่สนใจบาดแผลเล็กน้อย มันหันตัวกลับและกัดเข้าที่แขนของอสูรทมิฬตัวหนึ่ง และเหวี่ยงอสูรทมิฬขึ้นไปในอากาศได้อย่างง่ายดาย
หมาป่าวิญญาณรอให้อสูรทมิฬตัวเล็กตกลงมาจากอากาศและใช้กรงเล็บหน้าตบมันอย่างดุร้าย ก่อนที่อสูรทมิฬจะทันลงถึงพื้น กระดูกของมันก็แหลกเป็นชิ้นๆ
“เป้าหมายมาถึงแล้ว! ไป! รีบไป!” ดวงตาของฮุยเอ้อร์ดุร้ายขึ้นขณะที่เขาสั่งอสูรทมิฬที่อยู่ข้างหลังเขา
ชายในเสื้อคลุมสีเทาอีกสามคนต่างก็ออกคำสั่งแก่อสูรทมิฬที่พวกเขาควบคุม เดิมทีพวกเขาคิ
