ไปก่อนคงแย่” ลั่วซงกล่าว “ไม่ต้องห่วง สัตว์เงาต้องเป็นของเราเท่านั้น!” เสิ่นหมิงเซียวประกาศ
หลังจากโม่ฟ่านออกจากโกดังเก็บเนื้อวัว เขาก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังแม่น้ำหวงผู่ “ฮัลโหล? ใครครับ?” ขณะที่โม่ฟ่านกำลังจะไปถึงพื้นที่ถัดไป โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น “ท่านฮันเตอร์ ดิฉันเองค่ะ เพิ่งได้รับแจ้งว่ามีเนื้อวัวจำนวนมากถูกขโมยโดยพ่อค้าเนื้อเก่าแก่ในซูเจียงอัน ท่านอยากจะไปดูไหมคะ?” เจ้าหน้าที่หญิงในสถานีตำรวจโทรมาแจ้ง “ครับ เดี๋ยวผมไปดู ขอบคุณมากครับ ไว้คราวหน้าผมเลี้ยงข้าว” โม่ฟ่านกล่าว “โอ้…”
