ภายในสถานพักฟื้นส่วนตัวจิงอัน ชายวัยกลางคนยืนอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยสายตาของเขาจับจ้องไปที่ร่างที่ถูกพันด้วยเฝือกทั้งตัว
“ฟู่เทียนหมิง ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง เจ้าถูกเปิดโปงแล้วใช่ไหม” ชายคนนั้นถามเสียงเย็นชา
“ยังครับ ข้าสาบานด้วยชีวิต ข้าไปสืบโดยใช้ชื่อของคนที่ชื่อเจียเหวิน ทางโรงเรียนไม่มีทางรู้เรื่องแน่ครับ แต่ข้าแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมคนๆ นั้นถึงได้ลงมือโหดเหี้ยมขนาดนั้น” คนที่ถูกพันเฝือกทั้งตัวตอบ
คนๆ นั้นก็คือฟู่เทียนหมิงที่กระดูกแหลกละเอียดจากการเตะของโม่ฟ่านนั่นเอง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเมื่อมองไปยังบุคคลที่คาดเดาไม่ได้ตรงหน้า
“ข้าจะมอบหมายให้คนอื่น เจ้าแค่รักษาแผลของเจ้าให้หาย แล้วใช้เส้นสายของเจ้าแก้แค้นเขา ข้าต้องปิดบังความจริง” ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาพูด พร้อมกับปล่อยเจตนาฆ่าออกมา
“ท่านดีคอน เขาเป็นศัตรูของคนมากมายในสถาบันไข่มุก แม้ท่านจะไม่ลงมือ เขาก็ยังถูกรายล้อมด้วยศัตรู จากที่ข้าเห็น เวลาที่เหมาะสมที่สุดน่าจะเป็นช่วงสอบเข้าวิทยาเขตหลัก จากข่าวที่ข้ารวบรวมมา มีศิษย์จากตระกูลขุนนางหลายคนตัดสินใจรวมตัวกันเพื่อจัดการเขาในช่วงสอบเข้าวิทยาเขตหลักแล้วครับ” ฟู่เทียนหมิงบอกเขา
“ข้าไม่ต้องการให้เจ้ามาสอนว่าข้าควรทำอะไร” ชายผู้ชั่วร้ายตอบอย่างเย็นชา
หลังจากบทสนทนาของพวกเขาสิ้นสุดลง ชายผู้ชั่วร้ายก็จากไป ฟู่เทียนหมิงลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบากขณะมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาตกตะลึงเมื่อ
