ต้นไปจนถึงระดับกลาง ในสถานการณ์ที่วิธีการโจมตีมีจำกัด อุปกรณ์เวทมนตร์โจมตีสังหารจะเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดสำหรับนักเวทหลายคน
“มีอุปกรณ์โจมตีสังหารดีๆ ในราคา 10 ล้านหยวนไหม?” โม่ฟ่านถาม
“ลองยกตัวอย่างสิ่งมีชีวิตระดับนักรบ ถ้าคุณต้องการสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับสิ่งมีชีวิตระดับนักรบจริงๆ อุปกรณ์โจมตีสังหารจะมีราคาอย่างน้อย 20 ล้านหยวนขึ้นไป และพวกที่มีผลเพิ่มเติมก็แพงกว่านั้นอีกแน่นอน”
“งั้นผมก็ซื้อไม่ไหว ผมจะเก็บเงินไว้เลี้ยงสัตว์น้อยของผม” โม่ฟ่านกล่าว
“ที่ผมหมายถึงคืออสูรรับเชิญของผม” โม่ฟ่านชื่นชมความวิปริตของจ้าวหมันหยานจริงๆ
“โอ้ๆ ผมกำลังคิดถึงเรื่องอื่นอยู่”
“เอ่อ…” จ้าวหมันหยานตามความคิดของโม่ฟ่านไม่ทัน
ขายแก่นวิญญาณ ซื้ออุปกรณ์เวทมนตร์ เขายังเหลือเงินประมาณ 12 ล้านหยวน เมื่อรวมกับเงิน 3.1 ล้านหยวนที่เขามีอยู่เดิม โม่ฟ่านก็ตระหนักอย่างมีความสุขว่าเขายังเหลือเงิน 15.1 ล้านหยวนหลังจากซื้อโล่เวทมนตร์
ด้วยเงินจำนวนนี้ เขาต้องย้ายออกจากพื้นที่ที่พระเจ้าทอดทิ้งนั่นแล้ว!
โม่ฟ่านต้องทนอยู่ในพื้นที่นั้นนานเกินไปจริงๆ พื้นที่ปลอดภัยที่ต้องนั่งรถบัสแล้วต่อรถไฟใต้ดินเพื่อเข้าสู่ตัวเมืองนั้นห่างไกลยิ่งกว่าเมืองป๋อเสียอีก มันจะเหมาะกับผู้ชายอย่างเขาได้อย่างไร ในเมื่อตอนนี้เขามีมูลค่ากว่าสิบล้านหยวนแล้ว!
ในภาคเรียนหน้า จ้าวหมันหยานก็บอกว่าเขาอยากย้ายออก ในสถานการณ์แบบนี้ โม่ฟ่านก็ไม่อยาก
