ี่โม่ฟ่านและจ้าวหมันเหยียนวางแผนกันเองทุกอย่างเป็นไปตามที่ทั้งสองคนได้ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรกคนหนึ่งต้องการเงิน อีกคนต้องการชื่อเสียง แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะ?——เมื่อการประชุมใหญ่ของโรงเรียนเสร็จสิ้น โม่ฟ่านตั้งใจจะกลับไปทำตามนิสัยเดิมคือหลีกเลี่ยงช่วงเวลาเร่งด่วนเพื่อไปกินข้าวหลังจากคิดอย่างรอบคอบ เขาก็รู้ว่าตัวเองได้ล้างมลทินให้ตัวเองแล้ว การช่วยเหลือใครบางคนในการช่วยเหลือผู้คนเป็นสิ่งที่ถูกต้องมาก ไม่จำเป็นที่เขาจะต้องแบกรับความอัปยศนั้นอีกต่อไปโม่ฟ่านและจ้าวหมันเหยียนสมคบคิดกัน พวกเขาไปร้านอาหารที่ดีพอสมควรเพื่อทานอาหารดีๆ ด้วยกัน“โม่ฟ่าน นายรู้ไหมว่าเมล็ดสายฟ้าเกรดวิญญาณไม่ใช่สิ่งที่หาได้ง่ายๆ แบบนั้น เราวางแผนจะไปศูนย์การค้าแห่งชาติเพื่อเข้าร่วมการประมูล เมื่อถึงเวลา ครอบครัวจ้าวของเราจะใช้เงินของเราซื้อเมล็ดสายฟ้าเกรดวิญญาณนั้นอย่างแน่นอน เมื่อเราซื้อได้แล้ว เราจะให้นายทันที ตกลงไหม?” จ้าวหมันเหยียนกล่าวกับโม่ฟ่าน“ประมูล? มีของดีๆ เยอะไหม?” โม่ฟ่านถาม“แน่นอน! ถ้าคุณมีอะไรที่อยากซื้อหรืออยากขาย คุณไปที่นั่นได้เลย เอาอย่างนี้ วันอาทิตย์นี้ผมจะพานายไปด้วย” จ้าวหมันเหยียนกล่าว“ตกลง พาฉันไปดูหน่อย” โม่ฟ่านพยักหน้าในมือที่โลภของโม่ฟ่านมีแก่นวิญญาณระดับนักรบ นี่เป็นสิ่งที่ขายให้พ่อค้าเล็กๆ ไม่ได้ง่ายๆ ของราคาล้านหยวนแบบนี้มีการแข่งขันสูง!โม่ฟ่านวางแผนจะขายแก่นวิญญาณนี้เพื่อนำเงินไปซื้อโล่เ
