ข็งตัวไปหมด ผลของน้ำแข็งแพร่กระจายไม่ชัดเจนนัก แต่การเคลื่อนไหวของแม่มดที่เหลือสามตัวก็ช้าลงไปมาก เดิมทีกรงเล็บของพวกมันทำให้พวกมันสามารถปีนป่ายบนผนัง เพดาน และเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วบนพื้น แต่หลังจากน้ำแข็งแพร่กระจาย กรงเล็บของพวกมันก็ไม่สามารถยึดเกาะได้เลย แม่มดเขียวตัวหนึ่งตกลงมาจากผนัง ชนเข้ากับตัวที่ถูกสายฟ้าโจมตีของโม่ฟ่านทำให้เป็นอัมพาตพอดี
เวทมนตร์ระดับต้นไม่สามารถฆ่าแม่มดเขียวพวกนี้ได้อย่างแน่นอน ยกเว้นเวทมนตร์แสงของจ้าวหม่านเหยียน! ตราบใดที่แสงจ้าโดนพวกมัน แม่มดเขียวก็จะล้มลงไปกองกับพื้นด้วยความเจ็บปวดที่บรรยายไม่ได้ทันที ความเร็วในการร่ายของจ้าวหม่านเหยียนค่อนข้างเร็ว แสงจ้าลูกที่สองเสร็จสิ้นและจัดการไปได้อีกตัว เมื่อทั้งสามคนร่วมมือกัน การจัดการกับแม่มดเขียวทั้งหกตัวก็ไม่ใช่เรื่องอันตรายเกินไปอีกต่อไป
หลังจากที่โม่ฟ่านเห็นแสงสีทองพุ่งออกมาจากโล่สีทองบนร่างกายของจ้าวหม่านเหยียน สีหน้าของเขาก็เผยให้เห็นถึงความตระหนักรู้ในทันที “งั้นนายก็เป็นจอมเวทขั้นกลางเหมือนกันนี่! ทำไมนายไม่ทำอะไรเลยตอนการแข่งขันประลองสัตว์อสูรหน้าใหม่?” โล่ศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นเวทมนตร์แสงขั้นกลาง โม่ฟ่านสังเกตเห็นว่าเพื่อนร่วมห้องของเขาซ่อนความแข็งแกร่งที่น่าทึ่งมาตั้งแต่แรก และตอนนี้ หลังจากที่เขาเห็นจ้าวหม่านเหยียนใช้เวทมนตร์ขั้นกลางของธาตุแสง เขาก็ได้ยืนยันข้อสงสัยของเขาในที่สุด!
“ฉันเป็นจอมเวท
