าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
“ฟ่านโม่ คุณสู้พวกมันได้ไหม?!” หลิงหลิงตะโกนใส่หูเขา
“ไม่ได้แน่นอน!”
“แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ?”
“ฉันจะหนีก่อน!”
โม่ฟ่านไม่ได้โง่ เขาจะไม่รอให้ผู้หญิงที่เล่นบาสทุกคนลอกคราบเสร็จแล้วกลายเป็นปีศาจ!
เขาเปิดใช้งานรองเท้าอสูรโลหิตโดยไม่ลังเล แสงสีเลือดปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนปกคลุมขาของโม่ฟ่าน
โม่ฟ่านวิ่งเร็วมากจนเห็นควันตามหลังเขา โชคดีที่สนามบาสเกตบอลมีทางออกอื่น ไม่อย่างนั้นคงลำบากแน่
รองเท้าอสูรโลหิตช่วยชีวิตโม่ฟ่านไว้อีกครั้ง แสงไฟในสนามบาสเกตบอลสว่างเกินไป การหาที่ที่มีเงาไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าไม่ใช่เพราะรองเท้าอสูรโลหิต เขาคงเสียชีวิตตรงนั้นไปแล้ว แม้จะใช้เวทมนตร์ระดับกลางก็ตาม
ยิ่งไปกว่านั้น การใช้เวทมนตร์ระดับกลางต้องใช้เวลาหลายวินาที กว่าเขาจะร่ายเสร็จ เขาคงถูกปีศาจสาวๆ ในสนามบาสกลืนกินไปแล้ว!
โม่ฟ่านพุ่งไปยังทางออกอีกทาง ทางออกดูเหมือนจะเป็นทางเดินสำหรับนักกีฬา นำไปสู่บริเวณพักผ่อนด้านหลัง
ทางเดินค่อนข้างยาวและแคบ ทันทีที่โม่ฟ่านวิ่งเข้าไปข้างใน ปีศาจเขียวก็ลอกคราบเสร็จพอดี
พวกมันไม่ได้ทำตัวเหมือนนักบาสเกตบอล แต่เหมือนนักรักบี้ที่พุ่งเข้ามาตรงๆ!
โม่ฟ่านวิ่งตรงไปยังสุดทางเดิน เมื่อเขาเห็นปีศาจเขียวตามเข้าม
