หลิงหลิงก็ตกใจเช่นกันคุณสมบัติที่โดดเด่นที่สุดของอสูรปรสิตคือความสามารถในการซ่อนตัวและแพร่กระจายเหมือนไวรัสอันที่จริง อสูรปรสิตบางชนิดสามารถติดต่อกันได้ แต่มันก็ห่างหายไปนานมากแล้วตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่มีสิ่งมีชีวิตเช่นนี้ปรากฏตัว!“เดี๋ยวนะ ขอฉันยืนยันเรื่องนี้กับใครบางคนก่อน” หลิงหลิงพูดพลางรีบโทรหาใครบางคน เห็นได้ชัดว่าเธอเข้าใจดีว่าสถานการณ์ตอนนี้เลวร้ายแค่ไหนโม่ฟ่านได้แต่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างกังวล ขณะที่หลิงหลิงรายงานสถานการณ์ให้อีกฝ่ายทางโทรศัพท์“เธอถามว่าอสูรตนนั้นมีนิสัยชอบดื่มเลือดไหม” หลิงหลิงถาม“ใช่ ตอนที่ฉันตามรอยอสูรตนนั้นไปที่ห้อง 102 คืนนั้น เธอแขวนเด็กผู้หญิงคนหนึ่งไว้บนเพดาน แล้วรอให้เลือดของเด็กผู้หญิงหยดลงในปากของเธอ” โม่ฟ่านตอบจากนั้นหลิงหลิงก็รีบส่งคำตอบของโม่ฟ่านให้อีกฝ่ายทางโทรศัพท์ไม่กี่วินาทีต่อมา หลิงหลิงก็วางสาย โม่ฟ่านเห็นความตื่นตระหนกและความว่างเปล่าในดวงตาของเธอ ขณะที่สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปอย่างมากและหลังจากวางสาย หลิงหลิงก็จ้องมองจุดสีแดงเหล่านั้นด้วยสีหน้าแปลกๆ“จำนวนจุดสีแดงกำลังเพิ่มขึ้น…” โม่ฟ่านพูดเสียงเครียด“นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง… ได้ยังไง… จุดสีแดงพวกนี้อยู่ใกล้ๆ นี่เอง เป็นไปได้ไหมว่าพวกมันอยู่รอบๆ ตัวเราหมดเลย…” หลิงหลิงพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อแม้แต่ในฐานะฮันเตอร์อาวุโส เธอก็แทบไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อนเลย อสูรปรสิตที่ติดต่อได้นั้นน่ากลัวพอๆ
