อย่างน้อย โม่ฟ่านก็คิดว่าเขาไม่สามารถอ่อนโยนต่อดวงดาวเงาได้
ตามที่คาดไว้ ดวงดาวเงาแสดงความต้านทานเล็กน้อยในตอนแรก และแม้กระทั่งสะท้อนการโจมตีทางจิตกลับมาที่เขา
แต่ประเด็นคือ โม่ฟ่านจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าจะมีพลังจิตโจมตีแบบนี้มา? ในอดีต เมื่อเขายังไม่แข็งแกร่งเลย เขาก็กัดฟันอดทน เมื่อรู้ว่ามีการโจมตีทางจิตแบบนี้กำลังจะมา จะมีอะไรต้องกลัวอีก?
ตอนนี้โม่ฟ่านมีเนบิวลาสองแห่งแล้ว การโจมตีทางจิตจากดวงดาวนั้นเทียบไม่ได้เลยกับพลังที่แท้จริง!
หลังจากอดทนอยู่พักหนึ่ง โม่ฟ่านก็ใช้พลังที่พุ่งออกมาทะลวงเข้าไปในเขื่อนของดวงดาวเงา และมันเกือบจะพังทลายลง
รัศมีดาวเที่ยงคืนรอบๆ ดวงดาวกำลังแตกออก
หลังจากแตกออก เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าธาตุเงาใหม่เป็นสัตว์ร้ายที่ต้องการครอบครองอาณาเขตที่ใหญ่กว่าเดิม มันกลืนกินทุกสิ่งรอบตัวอย่างบ้าคลั่ง ควบแน่นพวกมันให้กลายเป็นอาณาเขตที่เป็นของตัวเอง!
พื้นที่ดวงดาวเล็กๆ ไม่สามารถกักเก็บพลังของธาตุเงาใหม่ได้อีกต่อไป มันกระจายออก หมุนวน ครอบครองพื้นที่ และเปลี่ยนเป็นกลุ่มเนบิวลาอย่างรวดเร็ว มันเหมือนดอกกุหลาบสีดำที่สวยงามกำลังเบ่งบานอยู่ในพื้นที่อันกว้างใหญ่!
“เนบิวลาเงา!” โม่ฟ่านร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น “ดีมาก ฉันมีธาตุอีกอย่างที่ถึงระดับกลางแล้ว!” โม่ฟ่านมีความสุขเป็นธรรมดา
การทะลวงอีกครั้งหมายถึงเวทมนตร์ระดับกลางอีกหนึ่งบท!
แม้ว่าการวาดเนบิวลาเงาให้สมบูรณ์จะต้องใช้เวลาสักพ
