งประมาณสิบวินาทีในการอ่านทั้งหน้า“คุณปู่ ทำไมถึงให้คนนั้นมาล่ะคะ” หลิงหลิงยังคงค้นหาบางอย่างขณะที่ถามเฒ่าเปาที่เดินขึ้นบันไดมา“เด็กคนนี้ฝีมือไม่เลว เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดี”“ถึงฝีมือจะไม่เลว แต่เขาก็เป็นแค่จอมเวทระดับกลางเองนะคะ” หลิงหลิงกล่าว“ถ้าเธอคิดแบบนี้ ฉันเชื่อว่าเขาจะทำให้เธอประหลาดใจ” ชายชรายิ้มและไม่พูดอะไรอีก“คุณปู่ ตามข้อมูลแล้ว เขามาจากเมืองป๋อค่ะ” หลิงหลิงยังคงก้มหน้าอยู่ ความเร็วในการอ่านของเธอไม่ลดลงขณะที่พูด“ใช่ เหลิงชิงกำลังช่วยศาลเวทมนตร์ตามล่าซาหลางอยู่ ถ้าเราเดาไม่ผิด คนที่รับผิดชอบการทำลายเมืองป๋อน่าจะเป็นเขา… โอ้ อย่าพูดเรื่องนี้กับฟ่านโม่นะ ด้วยความแข็งแกร่งของเขาตอนนี้ เขายังไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ได้ ไม่อย่างนั้นเขาจะตายอย่างอนาถเหมือนเสี่ยวติง” เฒ่าเปากล่าว“หนูรู้ค่ะ แต่หนูจะหาคนที่ฆ่าเสี่ยวติงให้เจอแน่นอน!” หลิงหลิงกัดฟัน ใบหน้าอ่อนเยาว์ของเธอแสดงความโกรธเล็กน้อย“เอาล่ะ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่เถอะ อย่าเพิ่งยุ่งกับเรื่องนี้จนกว่าความแข็งแกร่งของเธอจะเพียงพอ คุณกับฟ่านโม่ไปจัดการเรื่องที่อยู่ในเมืองได้เลย เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองใหญ่ ปัญหาที่นี่ก็ใหญ่ไม่แพ้กัน” เฒ่าเปาลูบหัวหลิงหลิง——เมื่อถึงเที่ยง เฒ่าเปาก็ใจดีพอที่จะชวนโม่ฟ่านกินข้าวที่ร้านร้านเก่าแก่แห่งนี้จริงๆ แล้วเป็นบ้านของเฒ่าเปาและหลานสาว หลิงหลิง พวกเขาอาศัยอยู่บนชั้นสามชั้น
