ปป์ของเขา
“อะไรนะ หรือว่ามันมีแรงจูงใจแอบแฝง?” โม่ฟ่านลูบคางขณะที่เขาเริ่มคิดถึงเรื่องนี้เหมือนนักสืบ
“ดูใบสมัครนี้สิ” ชายชรารีบหยิบสัญญาจากใต้เคาน์เตอร์ก่อนจะโยนให้โม่ฟ่าน
โม่ฟ่านงงเล็กน้อย แต่เขาก็เปิดสัญญา
สัญญานั้นสั้นมาก ลูกค้าต้องการการคุ้มครองตลอดทั้งคืน เป็นเพราะลูกค้าสงสัยว่ามีอันตรายร้ายแรงซุ่มซ่อนอยู่ใกล้พวกเขา และมันจะส่งผลกระทบต่อลูกของพวกเขาเช่นเดียวกับตัวลูกค้าเอง
วันที่ให้การคุ้มครองคือคืนนี้ และวันที่ลงนามในสัญญาคือวันนี้เช่นกัน มันมาจากประมาณ 7 โมงเช้า
“นี่หมายความว่ายังไง? หรือว่าครอบครัวของคนนี้ก็มีสถานการณ์คล้ายกับผู้หญิงเมื่อกี้?” โม่ฟ่านถามด้วยความประหลาดใจ
ชายชราหัวเราะแล้วชี้ไปที่ที่อยู่บนสัญญา
โม่ฟ่านเหลือบมองมันและก็ตกใจอีกครั้ง
“มันเป็นที่อยู่เดียวกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ… เป็นไปได้ยังไงกัน!?” โม่ฟ่านถึงกับอึ้งเมื่อเห็นสิ่งนี้
ที่อยู่นั้นอยู่ในสวนส่วนตัวทางใต้ของเขตมหาวิทยาลัย ที่นั่นเป็นย่านที่อยู่อาศัยของคนรวย ตอนที่โม่ฟ่านไปเดินเล่นกับเพื่อนร่วมหอพัก เขาก็เคยเดินผ่านที่นั่นมาแล้ว มันไม่ไกลจากสถาบันไข่มุกมากนัก ดังนั้นโม่ฟ่านจึงพอจะคุ้นเคยกับที่อยู่นั้นบ้าง
เดิมทีตอนที่หญิงสาวจากไปด้วยความสิ้นหวัง โม่ฟ่านวางแผนที่จะดักรอเธอและไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เขาต้องผ่านพื้นที่นั้นเมื่อเขากลับไปที่มหาวิทยาลัยอยู่แล้ว สิ่งที่ทำให้โม่ฟ่านงงก็คือสถานการณ์ข้างในนั้นม
