“คณบดีเซียวครับ ตอนนี้มีนักเรียนไปแล้วร้อยห้าสิบคนเราจะยอมให้ทรัพยากรทั้งหมดกับเขาจริงๆ หรือครับถ้าเขาเอาชนะได้สองร้อยคน?”จงเจิ้งหัว ประธานคณะธาตุดินถาม
ตอนแรกไม่มีใครจริงจังกับคำพูดของโม่ฟ่านทุกคนมองว่าเขาเป็นคนบ้า
แต่ตอนนี้ เมื่อตัวเลขใกล้เคียงกับที่โม่ฟ่านบอกมากขึ้นเรื่อยๆพวกเขาก็เริ่มตึงเครียดกันหมด
ถ้าหลัวซงและจวงลี่เฟิงเป็นเพียงจอมเวทระดับกลางและคนอื่นๆ เป็นแค่จอมเวทระดับต้นแม้จะส่งคนไปอีกห้าสิบคนก็ไม่สามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ของการต่อสู้ครั้งนี้ได้!
เมื่อคิดดูอีกที หมาป่าวิญญาณอาจจะแข็งแกร่งเกินไปแม้จะยังอยู่ในช่วงวิวัฒนาการ มันก็ไม่ควรจะเหลือแรงแล้วหลังจากผ่านไปนานขนาดนี้!
ดูจากบาดแผลของหมาป่า มันไม่น่าจะทนต่อไปได้อีกแล้วแต่หมาป่าก็ยังคงปล่อยออร่าที่น่าสะพรึงกลัวออกมาราวกับว่ามันยังสามารถต่อสู้กับผู้ท้าชิงได้อีกร้อยคน!
“พี่ชาย ถึงตาคุณแล้วทรัพยากรของเราจะถูกแย่งไปถ้าเราปล่อยให้พวกงี่เง่าพวกนี้เล่นต่อไป”ชายหนุ่มรูปหล่อคนหนึ่งพูดขึ้น
“ความคิดของคุณเหมือนกับผมเลยเฮ้อ… ผมไม่อยากสู้เลยอย่างน้อยก็ไม่ใช่ที่นี่”ชายหนุ่มร่างกำยำตอบขณะที่เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยแววตาที่มั่นใจ
“นี่ก็น่าสนใจดีนะตัวหมากจากที่ไหนไม่รู้มาถึงเซี่ยงไฮ้แล้วก่อเรื่องวุ่นวายขนาดนี้ใครจะคิดว่าคนจากเมืองหลวงจะมาแย่งซีนพวกเราไปแล้วยังมีปลาตัวเล็กๆ นี่อีก…ไป๋ชางเฟิง คุณเป็นคนแรกในหมู่พวกเราที่สำเร็จแผนผังดวงดาวงั้นเราจ
