หลังจากทรายจางหายไปจนหมดผู้ชมทั้งหมดก็ได้เห็นภาพที่น่าตกตะลึงอย่างไม่น่าเชื่อ
หมาป่าวิญญาณที่หายตัวไปอย่างกะทันหันยืนอยู่ตรงหน้าหลี่จวินเหว่ยขาทั้งสี่ของมันเหยียบอยู่บนกำแพงเถาวัลย์และหัวของมันอยู่ห่างจากหลี่จวินเหว่ยเพียงหนึ่งเมตรเท่านั้น
มันแสดงให้เห็นว่าหากหมาป่าวิญญาณมีความคิดที่จะฆ่าเพียงเล็กน้อยมันก็สามารถกัดหัวของหลี่จวินเหว่ยให้ขาดได้อย่างง่ายดายด้วยฟันที่ดุร้ายของมัน
“กลับมา” ผู้ใช้ธาตุอัญเชิญพูดขึ้นในตอนนั้น
หมาป่าวิญญาณเชื่อฟังอย่างชัดเจนมันกระโดดลงจากกำแพงเถาวัลย์และกลับไปที่ข้างกายโม่ฟ่านโดยไม่แม้แต่จะชายตามองกลุ่มผู้ท้าทายเลย
ก้าวเดินที่เชื่องช้า การเชิดหัวขึ้นอย่างหยิ่งผยองและดวงตาที่แสดงว่ายังไม่พอใจเต็มที่ดูเหมือนจะกำลังพูดว่า “มนุษย์เหรอ? อ่อนแอ…”
“สวีจ่าวถิง นายแน่ใจนะว่าไม่ได้เจอกับเขาแค่ปีเดียว?”เด็กสาวที่นั่งข้างสวีจ่าวถิงถามเขาอย่างไม่เชื่อสายตา
สวีจ่าวถิงเองก็ตกตะลึงยิ่งกว่า!
คนนั้นคือโม่ฟ่านจริงๆ เหรอ?!
แม้ว่าหมอนั่นจะทะลวงเข้าสู่ระดับกลางได้ไม่นานหลังจากเมืองป๋อถูกทำลายมันก็ยังไม่สมเหตุสมผลที่เขาจะสามารถฝึกฝนธาตุอัญเชิญที่เพิ่งได้รับมาใหม่ให้ถึงระดับนี้ได้ภายในเวลาเพียงหนึ่งปีหมาป่าวิญญาณที่อยู่ตรงหน้าเขาเอาชนะทีมห้าคนของหลี่จวินเหว่ยได้อย่างง่ายดายแสดงให้เห็นว่ามันแข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรทั่วไปมากหากทีมแนวหน้าหลักของพวกเขาเจออะไรแบบนี้ระหว่างทางพวกเขาก็คงถู
