ขาแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ!
หลี่จวินเหว่ยได้สัมผัสกับคำกล่าวที่ว่า “เสือหมอบมังกรซ่อน”ที่สถาบันไข่มุกอย่างเต็มที่เขาไม่แน่ใจว่าตัวเองดูน่าหัวเราะแค่ไหนขณะที่เดินออกจากกรงประลองอสูรและไม่รู้ว่าฉินเสี่ยวเหมี่ยวจะมองคนอย่างเขาอย่างไร
“โม่ฟ่าน นายเจ๋งเกินไปแล้วนายช่วยชดเชยจำนวนคนที่พวกเราขาดไปได้เลย!”นักศึกษาธาตุอัญเชิญร่างเล็กผอมตะโกนเรียกโม่ฟ่านบนเวทีอย่างตื่นเต้น
เจิ้งปิงเซียวก็มีรอยยิ้มแห่งความยินดีบนใบหน้าเช่นกันความแข็งแกร่งของหมาป่าวิญญาณตัวนี้ไม่ด้อยกว่าอสูรกระดูกเลยหากโม่ฟ่านสามารถป้องกันการโจมตีจากนักศึกษาที่จะเข้ามาได้พวกเขาก็จะสามารถรักษาทรัพยากรของตัวเองไว้ได้อย่างแน่นอน
แม้ว่าไห่ต้าฟู่และหวังลี่ถิงจะไม่ชอบโม่ฟ่านแต่พวกเขาก็ยังฝากความหวังไว้ที่โม่ฟ่านแม้ใบหน้าของพวกเขาจะไม่แสดงออกแต่ในใจก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“พวกนายมองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อยนะพวกนายรู้ไหมว่ายังมีคนเกือบห้าสิบคนก่อนจะถึงหนึ่งร้อยคนถ้าทีมประกอบด้วยห้าคนพวกนายคิดว่าหมาป่าวิญญาณของโม่ฟ่านจะรับมือกับผู้ท้าทายสิบระลอกได้เหรอ?”
“ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะอ่า ทั้งหมดเป็นความผิดของไอ้หมอน่ารำคาญนั่นแหละ!รอจนกว่าฉันจะถึงระดับกลางนะฉันจะแก้แค้นให้ได้เลย!”
โม่ฟ่านหันศีรษะไปมองนักศึกษาธาตุเดียวกันกับเขาพูดตามตรง ถ้าเรื่องทรัพยากรนี้เกี่ยวข้องกับสำนักธาตุทั้งหมดเขาก็จะออกไปทันทีหลังจากจัดการคนอีกสิบหกคนเสร็จ
เขาทำอะไรไม่ได้
