เมื่อนักเรียนร่างเล็กผอมบางก้าวขึ้นสู่เวทีเขาอัญเชิญหมาป่าวิญญาณออกมา
โม่ฟ่านเคยเห็นหมาป่าวิญญาณตัวนี้ในชั้นเรียนแล้วเห็นได้ชัดว่ามันเป็นหมาป่าวิญญาณที่ยังไม่โตเต็มวัยความสามารถในการต่อสู้ของมันเทียบไม่ได้เลยกับหมาป่าวิญญาณของโม่ฟ่านอาจจะขนาดแค่ครึ่งเดียวของของเขาด้วยซ้ำ
หลังจากนักเรียนคนนั้นขึ้นเวทีเห็นได้ชัดว่าเขาดูขี้อายผู้คนรอบข้างมองเขาด้วยความเยาะเย้ยเขาเริ่มรู้สึกอับอาย
ตามที่คาดไว้เขาไม่ได้เป็นไปตามความคาดหวังของทุกคนในรอบแรกนักเรียนธาตุเงาเล่นงานเขาด้วยกลอุบายมากมายจนเขาเริ่มหอบ
เขากลับมาหาคนอื่นๆ ด้วยใบหน้าแดงก่ำขณะที่กระซิบว่า“ผม… ผมจะพยายามอย่างเต็มที่ในการฝึกฝนในอนาคต… การแข่งขันแบบนี้…ผมจะไม่ทำให้พวกคุณเสียหน้าแน่นอน”
“ไม่เลวนายจัดการไอ้โง่ไปสองคน”หวังลี่ถิงหน้ายาวพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยเล็กน้อย
“ไม่ต้องห่วงพวกเราจะชดเชยให้แน่นอนคนต่อไปคือฉันเอง”เจิ้งปิงเซียวประกาศ
—
สัตว์อัญเชิญของเจิ้งปิงเซียวคือทหารปีศาจหินความสามารถในการต่อสู้ของมันแข็งแกร่งกว่าแมงป่องเกราะขาวเล็กน้อย
แมงป่องเกราะขาวค่อนข้างอ่อนแอต่อธาตุไฟความร้อนที่ส่งผ่านเข้าไปในร่างกายผ่านกระดองของมันจะทำให้มันถูกย่างทั้งเป็น
ทหารปีศาจหินนั้นไม่ได้รับผลกระทบจากธาตุไฟเลยและยิ่งไปกว่านั้นแม้แต่เวทมนตร์ธาตุสายฟ้าก็ไม่มีผลกับมันเลย
ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของทหารปีศาจหินคือความเร็วมันช้ามากจริงๆพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้เวทม