“ใครอยากเป็นคนแรก?” ผู้อำนวยการเซียวมองนักเรียนธาตุอัญเชิญทั้งเจ็ดคนด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย
“ผมเอง! พวกนี้แต่ละคนอยากจะเอาชนะสัตว์อัญเชิญของเราเพื่อชื่อเสียงของตัวเอง ผมจะทำให้พวกมันคลานอยู่บนพื้นให้หมด!” ไห่ ต้าฟู่พูดขึ้น เขาไม่อยากโยนความรับผิดชอบให้คนอื่น
“งั้นก็ให้เธอเป็นคนแรก”
ไห่ ต้าฟู่ก้าวไปตรงกลางสนามแข่ง ตรงทางเข้ากรงมีแถวของผู้คนยาวเหยียด พวกเขาดูไม่ค่อยอดทนเท่าไหร่
สายตาของไห่ ต้าฟู่กวาดมองนักเรียนสองสามคนที่ยืนอยู่หน้าสุด เห็นพวกเขากำลังทะเลาะกันว่าใครจะเป็นคนแรก
“ทำไมพวกขยะอย่างพวกคุณไม่ขึ้นมาพร้อมกันเลยล่ะ จะได้ไม่เสียเวลา? อาจารย์จะนับจำนวนผู้ท้าทายและเอาไปรวมกับคะแนนปลายปีของเรา ทำไมต้องสนว่าใครเป็นคนแรกหรือคนสุดท้าย ในเมื่อพวกคุณก็เป็นแค่ตัวเลข?” ไห่ ต้าฟู่ไม่ปิดบังความเย่อหยิ่งของตัวเอง ขณะเดียวกันก็ดูถูกนักเรียนจากธาตุอื่นอย่างสิ้นเชิง
“แกพูดว่าไงนะ ไอ้หนู? คอยดูฉันจะทำลายสัตว์อัญเชิญของแกด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!” ชายหนุ่มผมสีฟ้าที่ย้อมผมตะโกนกลับอย่างไม่พอใจ
“ถ้าสัตว์อัญเชิญของแกแตะชายเสื้อของฉันได้แม้แต่นิดเดียว ฉันผู้เป็นจอมเวทลม จะยอมรับแกเป็นพี่ชายเลย!”
“ฉันไม่รับน้องชายขยะอย่างแกหรอก” ไห่ ต้าฟู่ตอบกลับอย่างไม่เห็นด้วย
คำพูดของไห่ ต้าฟู่ทำให้ชายสองคนที่กำลังแย่งกันเป็นคนแรกในแถวโกรธจัดทันที ไม่นานหลังจากนั้น คนสี่คนที่อยู่หน้าสุดก็กระโดดเข้าไปในกรงพร้อมกันด้
