ราวกับมีก้อนหินถูกโยนลงไปบนผิวน้ำที่ราบเรียบ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง
ระลอกคลื่นนั้นแผ่กระจายไปจนถึงทุกซอกทุกมุมของจิตใจ
พร้อมกับคลื่นความสั่นไหวนี้ จิตใจของกู้หย่วนก็เริ่มทอประกายแสงประหลาดออกมา
แสงสว่างนี้ได้ชะล้างความคิดฟุ้งซ่าน สิ่งสกปรก และฝุ่นละอองในจิตใจจนหมดสิ้น ทำให้จิตใจของเขาบริสุทธิ์และใสกระจ่างประดุจแก้วหลิวหลี
การลอกคราบทางจิตวิญญาณอันเร้นลับและน่าอัศจรรย์ กำลังเริ่มต้นขึ้นภายในจิตใจของเขา
ท่ามกลางการลอกคราบนี้ กู้หย่วนรู้สึกราวกับว่าวิชากระบี่ทั้งหมดที่เขาเคยฝึกฝนมา ได้ปรากฏขึ้นในหัวทีละกระบวนท่าๆ
“งูเลื้อยบนดิน คดเคี้ยวไปมา ทิศทางยากคาดเดา ส่วนกระบี่ร่ายรำกลางนภา ดุจงูวิญญาณพลิกพลิ้ว ดังนั้น…”
“ปุยหลิวเบาบางดั่งธุลี ล่องลอยตามสายลม ยากจะคาดเดาจุดตก สอดคล้องกับเคล็ดวิชาความอ่อนหยุ่น เมื่อนำมาใช้กับกระบี่ ย่อมต้องมีความอ่อนโยนแฝงในความเบาบาง มีความมั่นคงแฝงในความสงบ...”
