มาว่า มันกำลังซ่อนตัวอยู่ในที่ที่ปลอดภัยมาก…
โม่ฟ่านไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเขาไปเจอหมาป่าวิญญาณที่ดื้อรั้นแบบนี้ได้ยังไงกัน?มันจวนจะตายอยู่แล้ว แต่ยังนั่งรอให้บาดแผลหายเองอยู่ได้
—
โม่ฟ่านกังวลเรื่องหมาป่าวิญญาณตลอดทั้งคืนออร่าของหมาป่าวิญญาณก็คงที่ในที่สุดเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น
โม่ฟ่านส่งพลังเวทมนตร์ทั้งหมดที่เพิ่งฟื้นคืนมาให้หมาป่าวิญญาณหมาป่าวิญญาณหลับลึกไปแล้ว บางทีอาจจะไม่ตื่นไปอีกนาน…
“ขอแค่ยังมีชีวิตอยู่ก็พอ!” โม่ฟ่านถอนหายใจ“ดูเหมือนจะหมดหวังที่จะได้เลือดกลั่นสัตว์อสูรแล้ว มันคงสู้ในสภาพนี้ไม่ได้…”
บาดแผลที่หมาป่าวิญญาณได้รับครั้งนี้หนักหนาสาหัสเกินไป ต้องใช้เวลานานกว่าจะฟื้นตัว
ในกรณีนี้ โม่ฟ่านทำได้เพียงยอมแพ้การแข่งขันประลองสัตว์อสูร
……
วันงานต้อนรับนักศึกษาใหม่มาถึงแล้วในที่สุดแน่นอนว่าเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวิทยาเขตสีคราม
รุ่นพี่ที่อยู่ในโรงเรียนมาสักพักแล้วย่อมไม่พลาดโอกาสนี้ที่จะได้เห็นนักศึกษาใหม่ขายหน้านักศึกษาใหม่หลายคนยังคงเชื่อว่าความแข็งแกร่งของตนโดดเด่นกว่าคนอื่น และกำลังรอโอกาสที่ดีที่จะก้าวกระโดดและกลายเป็นจุดสนใจของทั้งโรงเรียน
บางทีนักศึกษาทุกคนที่นี่อาจจะเป็นที่สุดของที่สุดในพื้นที่ที่พวกเขามาจากอย่างไรก็ตาม ในสถาบันไข่มุก พวกเขากลับจมหายไปในกองทัพอัจฉริยะเวทมนตร์ได้อย่างง่ายดาย
“พวกนายไปสืบมาหรือยังว่าสัตว์อัญเชิญของนักศึกษาธาตุอัญเชิญทั้งเจ็ดคนเป็
