งหอพักจึงมีนักเรียนจากธาตุที่แตกต่างกัน
“พี่โม่ฟ่าน ฉันนัดทานข้าวกับรุ่นพี่ไว้แล้ว ขอตัวไปก่อนนะ” จ้าว หม่านเหยียน สะบัดผมขณะที่เดินจากไปอย่างสง่างาม
หลังจากจ้าว หม่านเหยียน ออกไปไม่นาน ก็มีคนเข้ามาอีกสองคน
เขาไม่รู้ว่าพวกเขากลัวคนแปลกหน้า หรือว่าพวกเขาทำตัวเหนือกว่าคนอื่น สองคนนี้ไม่ได้ทักทายโม่ฟ่านเลย ทั้งๆ ที่เขาอยู่ในหอพักมานานที่สุด พวกเขารีบเริ่มแกะของ
เมื่อถึงช่วงบ่าย ชายร่างสูงผอมผมแดงย้อมสีก็ปรากฏตัวขึ้น ชายคนนี้ไม่ต้องการซ่อนว่าเขาเป็นนักเรียนธาตุไฟ เขาเดินเข้ามาในหอพักราวกับเป็นเจ้าของขณะที่กวาดสายตามองไปทั่วห้อง
“เตียงนี้ของใคร?” ชายผมแดงชี้ไปที่เตียงที่เขาต้องการ
“ของผม” โม่ฟ่านเดินมาจากระเบียง
“นายธาตุอะไร?” ชายผมแดงถาม
“โอ้! โอ้…” ชายผมแดงจ้องมองอย่างว่างเปล่า เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คาดคิดว่าโม่ฟ่านจะเป็นจอมเวทอัญเชิญที่หายากมาก
เพื่อนร่วมห้องสองคนที่กำลังยุ่งอยู่กับธุระของตัวเองอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองโม่ฟ่าน
“แล้วเตียงนี้ล่ะ ธาตุอะไร?” ชายผมแดงชี้ไปที่เตียงของจ้าว หม่านเหยียน
“ธาตุแสง” โม่ฟ่านตอบอย่างระแวง
โม่ฟ่านมองดูของที่ถูกโยนไปด้านข้างขณะที่เขาตกตะลึง
ลู่ หยุนเจิ้ง คนนี้ดูหยิ่งยโสมาก เขาขโมยเตียงคนอื่นไปแบบนั้นเลยเหรอ…
หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ โม่ฟ่านก็ได้รับข้อความ เขาถูกบอกให้มาที่ห้องเรียน มีงานเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาใหม่
หลังจากมาถึงห้องเรียนที่กำหนด โม่ฟ่านก
