แกอยากจะมาเก็บเกี่ยวรางวัลของเราหลังจากที่เราทำงานหนักเพื่อมันมา…” ใบหน้าของตงฟางจวิ้นแสดงความโกรธทันที
“พวกแกอาจจะเคยได้ยินชื่อฉัน เฉาเหอ!” ชายคนนั้นค่อยๆ ถอดหมวกออก เผยให้เห็นครึ่งหน้า แสดงสีหน้าปีศาจทันที! สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจคือบนหน้าผากของเขามีรอยประทับที่ชัดเจนซึ่งถูกประทับด้วยเหล็กเผา คนที่มีรอยประทับแบบนี้ส่วนใหญ่คือผู้ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตโดยศาลเวทมนตร์!
“เฉาเหอ เขาคือ… เขาคือจอมเวทนักฆ่าคนนั้น!” ชายผมหวีเรียบอุทาน
“ตระกูลตงฟางเหรอ? ถ้าฉันจำไม่ผิด พวกแกมีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อตงฟางชิงเอ๋อร์ ดูเหมือนเธอจะอร่อยมาก” เฉาเหอเริ่มหัวเราะ
“ไอ้สารเลว แกกล้าดียังไงมาล้อเล่นกับศิษย์ตระกูลตงฟางของเรา?”
“โอ้ การล้อเล่นกับเธอไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไร สิ่งที่ฉันหมายถึงคือเธออร่อยมากตอนที่ฉันกินเธอ!” เฉาเหอเลียริมฝีปาก ดูเหมือนปีศาจกระหายเลือด
เมื่อทั้งสี่คนได้ยินเช่นนี้ พวกเขาก็เริ่มรู้สึกขนลุก!
พวกเขารู้ว่าผู้หญิงที่ชื่อตงฟางชิงเอ๋อร์ถูกปีศาจคลั่งคนนี้ เฉาเหอ พาตัวไป ใครจะคิดว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้จะกินเธอจริงๆ!
อีกด้านหนึ่ง โม่ฟ่านเหลือบมองอาจารย์ถังเยว่ หัวใจของเขาสั่นสะท้านด้วยคลื่นความกลัวที่ไม่มีที่สิ้นสุด
คนๆ นี้บ้าคลั่งมากถึงขนาดกินคนได้ เขาต่างจากสัตว์อสูรตรงไหน?
“นั่นเป็นเหตุผลที่เราปล่อยเขาไปครั้งนี้ไม่ได้” ถังเยว่กระซิบขณะที่ดวงตาของเธอเย็นชาลง
“คนทั้งสี่ของตระกูลตงฟางไม่ธรรมดา พว