มารถทำได้คือการภาวนา ขอให้สัตว์อสูรไม่พบที่นี่
“เราคงไม่ถูกทอดทิ้งแบบนี้หรอกใช่ไหมคะ?” หญิงสาวคนหนึ่งถามพลางกอดเข่า นั่งอยู่ในมุมห้อง สะอื้นเบาๆ
“คนส่วนใหญ่ข้างนอกตายหมดแล้ว การที่เราถูกพบที่นี่เป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว” ผู้จัดการซูเปอร์มาร์เก็ตกล่าวอย่างไม่แยแสขณะนั่งอยู่บนพื้น
“ไม่ได้ การนั่งอยู่ที่นี่มีแต่จะรอความตาย เราต้องออกไป การออกไปจะทำให้เรามีความหวังริบหรี่” ชายผู้รับผิดชอบการขนส่งสินค้าของซูเปอร์มาร์เก็ตกล่าว
“ผมเป็นคนงานท่อระบายน้ำ ผมทำงานแบบนี้มาหลายสิบปีแล้ว ตามผมไปที่ท่อระบายน้ำใต้ดิน แล้วคุณจะไม่เจอสัตว์อสูร” ชายวัยกลางคนผอมบางสวมชุดทำงานสีน้ำเงินกล่าว
เมื่อทุกคนได้ยินสิ่งที่ชายคนนั้นพูด ดวงตาของพวกเขาก็เริ่มเปล่งประกาย
ตามคำบอกเล่าของเยาวชนที่หนีมาที่นี่ โลกภายนอกเต็มไปด้วยสัตว์อสูร และถ้าพวกเขาขึ้นไปบนพื้นผิว พวกเขาจะถูกสัตว์อสูรกินภายในไม่กี่วินาทีหากพวกเขาใช้ท่อระบายน้ำใต้ดิน พวกเขาจะสามารถไปถึงศูนย์พักพิงปลอดภัยจากพื้นที่หมิงเหวินได้อย่างง่ายดายการมีคนงานที่คุ้นเคยกับท่อระบายน้ำของเมืองอยู่ด้วย จะช่วยป้องกันไม่ให้พวกเขาหลงทาง
“ไปเถอะ รีบไปกันเถอะ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว”
“ใช่ ภายใต้ประกาศเตือนภัยระดับเลือด การไม่รีบอพยพไปยังศูนย์พักพิงปลอดภัยให้ทันเวลา ก็เท่ากับไม่มีความหวังที่จะรอดชีวิตเลย…”
“ไปเถอะ รีบไปกันเถอะ ที่นี่จะถูกสัตว์อสูรพบเข้าไม่ช้าก็เร
