“อาจารย์พาน ผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าเบาะแสอยู่ที่ไหน” โม่ฟ่านรีบพูดแทรกขึ้นมาหลังจากได้ยินทั้งสองคนคุยกัน เขารู้สึกตัวว่ามีบางอย่างสำคัญ
“ที่ไหน?” ทั้งสองมองโม่ฟ่านอย่างงุนงง
“หน่วยฮันเตอร์ประจำเมืองครับ” โม่ฟ่านตอบ
การสนทนาระหว่างทั้งสองคนอาจกล่าวได้ว่าเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดความคิดแวบขึ้นมาในหัวของโม่ฟ่าน
การรุกรานของสัตว์อสูรในครั้งนี้ดูเหมือนจะไม่คาดคิด ความจริงแล้ว โม่ฟ่านซึ่งอยู่ในหน่วยฮันเตอร์ประจำเมืองได้เข้าใจสถานการณ์บางอย่างของเมืองป๋ออย่างคลุมเครือ และสิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือการอาละวาดของหนูลิงตาโต!
หนูลิงตาโตเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการขุด จากนี้จึงเข้าใจได้ง่ายว่าอุโมงค์สัตว์อสูรที่นำเข้าสู่เมืองป๋อจากภายนอกนั้นเป็นฝีมือของหนูลิงตาโต
ทุกครั้งที่หน่วยฮันเตอร์ประจำเมืองล่าสัตว์อสูร พวกเขาจะบันทึกไว้ แน่นอนว่าพวกเขาจะสามารถหาตำแหน่งของทางเข้าสัตว์อสูรได้จากกิจกรรมล่าสุดของหนูลิงตาโตในเมืองป๋อ!
ทั้งสองคนมองหน้ากันเมื่อตระหนักถึงสิ่งเดียวกัน
เป็นไปไม่ได้ที่หนูลิงตาโตจะขุดอุโมงค์นำเข้าสู่เมืองป๋อโดยไม่มีกิจกรรมใดๆ ผู้ที่เข้าใจปัญหาที่มีอยู่ในเมืองป๋อได้ดีที่สุดก็คือหน่วยฮันเตอร์ประจำเมืองนั่นเอง!
พวกเขาจะสามารถได้รับเบาะแสที่แม่นยำจากหน่วยฮันเตอร์ประจำเมือง!
“ดี ฉันจะไปติดต่อคนจากหน่วยฮันเตอร์ประจำเมืองทันที” ชายที่คาดผ้าคาดศีรษะพยักหน้าซ้ำๆ
พานลี่จวินหันกลับมาด้วยความประหลาดใจขณะที่เธ
