่มีเวลาพอ โม่ฟานรวบรวมลูกไฟอีกหนึ่งลูกโดยไม่รู้ตัว
ผลกระทบของการระเบิดของเปลวเพลิงอาจทำให้เขาหลบหลีกได้เล็กน้อย เพียงแต่การรับมือกับอสูรทมิฬสองตัวที่เร็วสุดๆ หลังจากนั้นจะทำได้ยากมาก
“อาจารย์เซวีย ใช้แสงเจิดจ้า!” มู่ไป๋ตะโกนไปทางเซวียหมู่เซิงที่อยู่ไม่ไกล
เซวียหมู่เซิงเหลือบมองมู่ไป๋ และเห็นว่ามือของเขามีแสงดวงดาวสีน้ำเงินที่กำลังรวมตัวอย่างรวดเร็ว เซวียหมู่เซิงผู้มีประสบการณ์และความรู้เข้าใจทันที และเริ่มร่ายเวทมนตร์แสงของตัวเองโดยไม่ลังเล
หากเขาร่ายแสงที่ทรงพลังอย่างยิ่งนี้ได้อย่างถูกต้อง มันจะสามารถทำให้สัตว์อสูรตัวหนึ่งตาบอดและทำให้มันสูญเสียความสามารถในการต่อสู้
สัมผัสได้ถึงแสงที่แข็งแกร่งที่ปรากฏขึ้น ไป๋หยางค่อยๆ หันหน้าไปอีกด้าน แสดงความดูถูกเล็กน้อย
แสงแบบนี้ไม่มีความสามารถที่จะทำร้ายใครได้ หากคุณไม่มองตรงๆ คุณก็จะสามารถฟื้นฟูการมองเห็นได้อย่างรวดเร็ว ส่วนอสูรทมิฬทั้งสองตัวของเขา อย่าโง่ไปหน่อยเลย พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตจากวาติกันทมิฬ พวกมันไม่มีตา พวกมันไม่สามารถรู้สึกถึงผลกระทบของการทำให้ตาบอดของแสงได้
เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังไป๋หยาง ในวินาทีต่อมา ความเย็นยะเยือกอันมหาศาลก็พุ่งลงมาที่ท้ายทอยของเขา
จากปลายแสงสีขาวขุ่น ดาบสีดำสนิทปรากฏขึ้นจากที่ไหนไม่รู้ ปลายที่เย็นยะเยือกของมันส่องประกายขณะที่ปล่อยความเย็นที่เจาะลึก มันผ่าอากาศขณะที่ฟันลงมาที่ร่างของไป๋หยาง
ไป๋หยางฉลาดมากจร
