“ท่านพ่อ หยู่อังยังนอนอยู่ตรงนั้นเลย!” มู่เหอรีบเตือนมู่จัวหยุน
สีหน้าของมู่จัวหยุนพลันมืดครึ้มลง
ให้ตายสิ! เขาเกือบจะลืมไปแล้วว่าวันนี้เป็นพิธีบรรลุนิติภาวะของหยู่อังลูกชายเขา พิธีอันยิ่งใหญ่และเป็นทางการของเขา กลับกลายเป็นวันที่ไอ้เด็กโม่ฟานนี่สร้างความฮือฮาไปทั่วเมืองป๋อ!
ที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่าคือพวกเขาแพ้การประลองเวทมนตร์ครั้งนี้ นั่นหมายความว่ามู่จัวหยุนจะต้องก้มหัวขอโทษสองพ่อลูกต่อหน้าแขกผู้มีเกียรติทั้งหมด!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ มู่จัวหยุนก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างปั่นป่วนอยู่ในอกอย่างรุนแรง ความดันโลหิตพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ากลัว
—
บนเวทีประลอง โม่ฟานไม่แม้แต่จะชายตามองหยู่อังที่กลายเป็นเหมือนหมาตายหลังจากโดนสายฟ้าฟาดใส่
ภูมิหลังงั้นเหรอ? อยากจะคุยเรื่องภูมิหลังกับฉันเหรอ? ฉันจะใช้สายฟ้าฟาดแกให้กลายเป็นหมาที่อวดรวยไปเลย!
เมื่อหันหลังให้ โม่ฟานก็เริ่มเดินตรงไปยังอัฒจันทร์
ผลลัพธ์ชัดเจนยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด เขาชนะแล้ว
แม้จะตกตะลึงจนทุกคนรู้สึกชาไปทั้งตัว แต่โม่ฟานกลับสนใจสีหน้าของเจ้าแก่สารเลวมู่จัวหยุนมากกว่า
เป็นไปตามคาด เจ้าแก่สารเลมดูเหมือนอยากจะกระอักเลือดออกมา แต่ก็ทำไม่ได้
“พ่อฉันให้ของขวัญแกแล้วนะตาแก่ แกจะทำยังไงก็ตัดสินใจเอาเองสิ” โม่ฟานเดินไปหยุดตรงหน้ามู่จัวหยุนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
รอวันนี้มานานแล้ว! ฉันก็รอมาหลายปีแล้วเหมือนกัน! วันนี้ที่ผู้มีหน้ามีตาในเมืองป๋อมากันคร
