กับการช็อกไฟฟ้าได้แล้ว มันก็จะสามารถขยายตัวได้อีกครั้ง!” กัวไฉ่ถังเตือนทุกคน
โม่ฟานเองก็ชัดเจนมากว่าผลของอาการอัมพาตจาก ‘สายฟ้าฟาด’ ไม่ยั่งยืน
ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ยังยื้อเวลาไว้ได้เล็กน้อย โม่ฟานรู้สึกว่าเขาทำดีที่สุดแล้ว อย่างน้อยก็เพียงพอที่จะให้หลี่เหวินเจี๋ยดึงสวีต้าหวงไปยังพื้นที่ปลอดภัยได้ ส่วนกัปตันสวีต้าหวงจะรอดชีวิตหรือไม่นั้นยากที่จะบอก
“อ๊าววววว!”
หมาป่าหอนออกมา ในที่สุดมันก็ปรับตัวเข้ากับอาการอัมพาตจาก ‘สายฟ้าฟาด’ ได้แล้ว สัตว์ประหลาดตัวนี้ที่เต็มไปด้วยพลังจากร่างกายของมัน ได้ปลดปล่อยออร่าของสัตว์ป่าออกมาอีกครั้ง
“แย่แล้ว มันกำลังแปลงร่างอีกแล้ว!”
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอีกครั้ง นี่หมายความว่าพวกเขาจะต้องกังวลเกี่ยวกับชีวิตของตัวเองอีกแล้ว
หลังจากเห็นฉากนี้ โม่ฟานก็รู้ว่าตัวเขาเองไร้พลังจริงๆ
ตอนนี้ สิ่งที่เขาทำได้คือถอยหนี ‘สายฟ้าฟาด’ ของเขาได้ให้เวลาแก่ชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ได้อีกเล็กน้อย และอาจถือได้ว่าได้ช่วยชีวิตคนบางส่วนไว้
“เจ้าสัตว์ชั่วร้าย ยังไม่ยอมรับความตายอีกหรือ!” เสียงตะโกนอันเคร่งขรึมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ดังขึ้นกะทันหันไปทั่วท้องฟ้าเหนือถนนเก่า
ก่อนที่เขาจะเห็นตัวคน โม่ฟานก็สัมผัสได้ถึงพลังธาตุอันมหาศาลที่กำลังรวมตัวกันกลางอากาศ ละอองหมอกนับไม่ถ้วนกำลังโปรยปรายลงบนแก้มของเขาอย่างแผ่วเบา
วู้ววววว~
โม่ฟานเงยหน้าขึ้น และตกใจที่เห็นคลื่นขนาดใหญ่เหลือเชื่อกำลังปร
