“เพลิงผลาญ!” สวีต้าหวงตะโกน เปลวเพลิงอันทรงพลังในมือของเขาแหวกความมืด พุ่งเข้าใส่หนูลิงตาโตมหึมา
สัมผัสได้ถึงความร้อนที่ด้านหลัง หนูเจ้าเล่ห์พยายามหลบไปด้านข้าง
การเคลื่อนไหวนี้ของหนูลิงตาโตมหึมาทำให้โม่ฟานประหลาดใจ มันมีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมในการตรวจจับการโจมตีที่รวดเร็วของสวีต้าหวง…
เห็นได้ชัดว่ามันจะต้องพลาด สัตว์อสูรคงไม่ยืนนิ่งเหมือนหุ่นในโรงเรียน รอให้ถูกโจมตีหรอก
“หลบงั้นเหรอ? ไร้ประโยชน์!” สวีต้าหวงหัวเราะเยาะ
ลูกไฟตกลงตรงจุดที่หนูลิงตาโตมหึมายืนอยู่ตอนแรก พลาดเป้าไปอย่างสิ้นเชิง
“ระเบิด!” เขาบริกรรมคาถาเพื่อใช้เทคนิคขั้นสูง
ในชั่วพริบตานั้น ลำแสงพุ่งออกมาจากลูกไฟที่กำลังจะดับลงขณะที่มันระเบิดออก!!
บึ้ม~~~~~~~~~~~~~~~~!
กลุ่มควันเพลิงระเบิดออก คลื่นไฟกลืนกินทุกสิ่งอย่างรวดเร็วจากจุดปะทะ
แดงฉาน!!
เปลวเพลิงสีแดงฉานโอบล้อมทุกสิ่งในรัศมี 3 เมตร รวมถึงหนูที่คิดว่าตัวเองหลบการโจมตีได้แล้ว
เกิดแรงสั่นสะเทือนในอากาศ การระเบิดนั้นทำให้ตาพร่ามัว!!
ท่ามกลางเปลวเพลิง โม่ฟานมองเห็นหนูลิงตาโตมหึมาถูกกลืนกินด้วยสีแดงฉาน ร่างอ้วนใหญ่ของมันถูกเหวี่ยงออกไปห้าหกเมตร พุ่งชนกำแพงโรงอาหารอย่างแรง
จนมุม หนูลิงตาโตมหึมาดิ้นรนเอาชีวิตรอด ตอนนี้มันหมดสิ้นซึ่งบรรยากาศของสัตว์อสูรไปแล้ว ตอนนี้มันก็แค่หนูท่อระบายน้ำที่ใกล้ตาย
เมื่อเห็นดังนั้น ปากของโม่ฟานก็อ้ากว้างเป็นรูปตัว “โอ” ขนาดใหญ่!
ไม่น่าเชื่อ
