ศัพท์ของเขา
หลี่เหวินเจี๋ย, เสี่ยวเค่อ, กัวไฉ่ถัง และเฟยฉือ ทั้งสี่คนจ้องมองกัปตันของพวกเขา
ในเวลานี้ เฟยฉือขมวดคิ้วพลางกระซิบกับโม่ฟ่านที่กำลังสงสัยว่า “เดิมทีเราว่าจะพานายไปดื่มฉลองกันหน่อย ใครจะคิดว่าพอเข้ามาปุ๊บก็ได้งานเลย! ถ้าเราเดาไม่ผิด ก็น่าจะเป็นเรื่อง ‘ประตูสั่น’ ที่โรงอาหารของโรงเรียนสตรีหมิงเหวินนั่นแหละ”
“ประตูสั่นที่โรงอาหารเหรอครับ?”โม่ฟ่านตาเบิกกว้าง เขาเคยได้ยินเรื่องรถสั่น น้ำสั่น ทุ่งสั่น แต่เพิ่งเคยได้ยินเรื่องประตูสั่นเป็นครั้งแรก พวกคนเมืองนี่ช่างสรรหาเรื่องสนุกจริงๆ!
“น้องชาย นายคิดไปไกลเกินไปแล้ว… มันไม่ใช่แบบที่นายคิดหรอกนะ ทุกคืน โรงอาหารของโรงเรียนจะมีอาการสั่นแปลกๆ ตอนแรกพวกเขาก็คิดว่าเป็นทีมก่อสร้างที่ทำงานตอนกลางคืน หลังจากนั้น พวกเขาก็ส่งคนไปตรวจสอบ และรายงานบอกว่าไม่มีทีมก่อสร้าง แต่กลับมีเรื่องราวแปลกๆ ที่เล่าขานกันในโรงเรียนสตรีหมิงเหวิน”เฟยฉืออธิบายให้โม่ฟ่านฟังพลางกระซิบ
“เมื่อกี้พี่บอกว่าโรงเรียนสตรีหมิงเหวินเหรอครับ?”โม่ฟ่านพลันนึกอะไรบางอย่างออก ก่อนจะถามต่อ
“ใช่ เป็นโรงเรียนหญิงล้วน แม้แต่ครู… แฮ่ม”เฟยฉือกลับมาทำหน้าจริงจัง
โม่ฟ่านไม่สามารถคิดเรื่องลามกได้อีกต่อไป เย่ซินเซี่ยเรียนอยู่ที่โรงเรียนหญิงล้วนแห่งนั้นพอดี เมื่อนึกย้อนกลับไป ประมาณสองเดือนก่อน ตอนที่เขาคุยโทรศัพท์กับเย่ซินเซี่ย เธอบอกเขาว่าโรงอาหารของเธอน่ากลัวมาก
“เอาล่ะ ใช้เวลาช่วง
