ี่หมายความว่าผมทำภารกิจสำเร็จแล้วใช่ไหมครับ? อุปกรณ์เวทมนตร์ของผมอยู่ไหนครับ?” โม่ฟานเดินไปข้างหน้าจ้านคงและยิ้ม
จ้านคงรีบย้อนคิดและพลันตระหนักได้บางอย่าง
ให้ตายสิ!! เขาคิด
เขาไม่เคยเตรียมอุปกรณ์เวทมนตร์ไว้ตั้งแต่แรกเลย! เขาคิด
ความยากของภารกิจนี้สูงมาก เนื่องจากถ้ำถูกเฝ้าโดยหมาป่าวิญญาณ สร้อยข้อมือสีน้ำเงินจึงถูกวางไว้ที่นั่นเพื่อเป็นสัญลักษณ์เท่านั้น พวกเขาไม่มีความหวังเลยว่านักเรียนจะได้รับมัน
ตามการคาดการณ์ของจ้านคง นักเรียนครึ่งหนึ่งจะถูกคัดออกที่จุดตรวจก่อนหน้านี้ ส่วนที่เหลือจะถูกหมาป่าวิญญาณทำลายล้างจนหมดสิ้น
เขาไม่เคยคิดเลยว่านักเรียนที่ท้าทายสวรรค์คนนี้จะสามารถสังหารหมาป่าวิญญาณได้จริงๆ! นี่มันปีศาจอะไรกัน!?
แม้แต่ผู้ฝึกสอนก็ยังไม่แน่ว่าจะต้านทานหมาป่าวิญญาณได้ แต่มันกลับถูกนักเรียนฆ่า!
ส่วนอุปกรณ์เวทมนตร์น่ะเหรอ? อุปกรณ์เวทมนตร์มีค่ามาก จ้านคงจะมอบให้ไปได้ยังไง? เขาคิด
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้… นักเรียนคนนี้ทำภารกิจสำเร็จอย่างชัดเจนแล้ว
โม่ฟานมองหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่ใบหน้าเปลี่ยนไปอย่างประหลาดอย่างระมัดระวัง ขณะที่เขายื่นมือออกไปทวงอุปกรณ์เวทมนตร์
แค่ก… “ช่วยคนก่อนเถอะ ช่วยคนก่อน!!” ในที่สุดจ้านคงก็ตอบอย่างกระอักกระอ่วน
“อ๋อๆ ใช่แล้ว… ผมจำได้ว่าคุณบอกว่าเป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ป้องกัน อุปกรณ์เวทมนตร์ป้องกันมูลค่าหลายหมื่น!” โม่ฟานพยักหน้า แสดงความเห็นด้วย
ปีกของหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่ลอ
