ังงานธาตุ ความเงียบทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย“โม่ฟาน?” ในที่สุด เสียงที่อ่อนโยนและไพเราะก็ดังมา“อาจารย์ถังเยว่เหรอครับ?” โม่ฟานตกใจกระโดด รีบมองไปยังดาดฟ้าที่เปิดโล่งจากตำแหน่งปัจจุบันของเขาแสงจันทร์สาดส่องลงบนจุดตัดของท่อน้ำบนดาดฟ้าเก่า เงาของเมฆดำกำลังเผยให้เห็นร่างที่สว่างแต่ก็มืดบนดาดฟ้า…สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตาของโม่ฟานคือเงาที่ไม่ชัดเจนที่โผล่ออกมาจากเงามืด ทันทีหลังจากนั้น โม่ฟานเห็นอาจารย์ถังเยว่สวมเสื้อโค้ทตัวยาวสไตล์ผู้หญิงเดินออกมาจากเงามืดของเมฆดำเข้าสู่บริเวณที่มีแสงจันทร์รู้สึกเหมือนอาจารย์ถังเยว่แค่เดินออกมาจากประตูอีกบาน น่าตกใจอย่างยิ่ง!“นี่มันความสามารถแบบไหนกัน?” โม่ฟานอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจลึกๆเขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงฝีเท้าจากทางเดิน อาจารย์ถังเยว่มาถึงดาดฟ้าได้อย่างไร และโผล่ออกมาจากเงามืดได้อย่างไรกันแน่?“อุปกรณ์เวทมนตร์ดาวตกของเธอเป็นอะไรไป?” อาจารย์ถังเยว่กระโดดลงมาและลงบนเขื่อนพระจันทร์สว่างส่องให้เห็นรูปร่างที่น่าประทับใจของอาจารย์ถังเยว่ ทำให้หัวใจของโม่ฟานสั่นไหว“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ผมทำตามที่เซวียะ มู่เซิงบอกทุกอย่าง ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พลังงานของอุปกรณ์เวทมนตร์ดาวตกก็หายไปกะทันหัน แล้วก็…”“แล้วก็อะไร?”โม่ฟานลังเล เขากำลังคิดว่าจะบอกอาจารย์ถังเยว่เรื่องจี้ปลาไหลน้อยดีหรือไม่อย่างไรก็ตาม ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับโลกนี้มีน้อยเกินไป ถ้าเขาไม่บอก