“ครอบครัวมู่ของเราได้รับทรัพยากรการฝึกฝนธาตุไฟมาเมื่อไม่นานนี้ โชคไม่ดีที่คนส่วนใหญ่ในคฤหาสน์เป็นผู้ใช้ธาตุน้ำแข็ง พรสวรรค์ธาตุไฟของเจ้าไม่เลวเลย การฝึกฝนของเจ้าทำให้ข้าประหลาดใจมาก ดังนั้นข้าจึงอยากมอบทรัพยากรเหล่านี้ให้เจ้า นับจากนี้ไป เมื่อเจ้าไม่ได้เข้าเรียน เจ้าสามารถฝึกฝนร่วมกับมู่เจียงหมิงได้” มู่จัวหยุนกล่าวพลางลูบเครา
คำพูดเหล่านี้ถูกกล่าวต่อหน้าสาธารณชน!
ในมุมมองของมู่จัวหยุน การทำเช่นนี้เป็นการให้เกียรติโม่ฟานอย่างมาก!
ศิษย์สาขาภายในคฤหาสน์ต่างวางแผน อยากแสดงความสามารถให้ข้าเห็น แต่ข้ากลับไม่ให้ความสนใจแม้แต่น้อย คนอย่างโม่ฟาน ซึ่งไม่ใช่แม้แต่ศิษย์ของตระกูลมู่ การได้รับโอกาสเช่นนี้ถือเป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่มาก!
ในสังคมนี้ ย่อมมีข้อยกเว้นเสมอ ในฐานะหัวหน้าตระกูลมู่ เขาไม่สามารถใจแคบหรือคิดเล็กคิดน้อยได้ และสนใจแต่ศิษย์ภายในเท่านั้น
“ท่านพี่…นี่…นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร? พรสวรรค์ของมู่ไป๋ยังดีกว่าเสียอีก บางทีวันนี้เขาอาจจะแค่ประหม่าไปหน่อย ทำให้ไม่สามารถแสดงความสามารถสูงสุดออกมาได้ อีกอย่าง เขาก็เป็นคนในครอบครัวของเราเอง…” มู่เหอตกใจอย่างยิ่ง เขารีบพูดกับมู่เหอ
หลังจากมู่ไป๋ ซึ่งรู้สึกเหมือนหัวใจถูกลูกศรนับพันทิ่มแทง ได้ยินเช่นนี้ เขาก็ดูเหมือนศพที่ถูกเฆี่ยนตีอย่างโหดเหี้ยมไปทั่วร่าง มันเป็นภาพที่น่าเกลียดน่ากลัว!
ให้ตายสิ นั่นคือโอกาสที่จะได้เป็นศิษย์สายตรงที่มู่ไป๋กำลังมอง
