จะไปสนใจเจ้าจ้าวคุนซาน ในเมื่อเจ้ามีธาตุลม” จางโหวดีใจกระโดดโลดเต้น เมื่อเห็นสีหน้าของจ้าวคุนซาน ลูกน้องของเขา ก็สัมผัสได้ถึงความไม่พอใจในทันที
ใบหน้าของจ้าวคุนซานเต็มไปด้วยความโกรธ หากจะเปรียบเทียบธาตุลมระดับต้นกับธาตุไฟแล้ว ธาตุลมย่อมเป็นฝ่ายแพ้อย่างแน่นอน!
โมฟานหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างไม่ปิดบัง ขณะที่เขาอาบแสงแดด ทันใดนั้น ราวกับว่าพรมใต้ฝ่าเท้าของเขาแผ่กว้างออกมาพร้อมกับเสียงกรี๊ดของเด็กสาวสองคน เขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ
ขณะที่เดินผ่านมู่ไป๋ โมฟานแอบชูนิ้วกลางให้เขา การกระทำทั้งหมดทำได้อย่างแนบเนียน ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังทักทายกันเฉยๆ
มู่ไป๋รู้สึกราวกับว่าเขาได้รับผลกระทบจากการเยาะเย้ยของโมฟานอย่างเต็มที่ ลมหายใจของเขาหนักหน่วงจนแทบจะระเบิดออกมา
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ มู่ไป๋บอกตัวเองว่าต้องรักษาภาพลักษณ์ของตนไว้ เขาไม่อาจลดตัวลงไปอยู่ในระดับเดียวกับขอทานคนนี้ได้ ตัวเขาเองคือนายน้อยแห่งตระกูลมู่ ในขณะที่ไอ้คนนี้เป็นแค่ลูกชายของคนรับจ้างรายวัน
อย่าไปพูดถึงเรื่องที่ไอ้ขี้แพ้นี่ปลุกพลังสำเร็จเลย มันถึงกับปลุกธาตุไฟซึ่งเหนือกว่าธาตุอื่นๆ ในยุคก่อนได้ สงสัยแม้แต่คนขี้แพ้ก็ยังมีโชค… ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้เขาโมโหมากขึ้นไปอีกก็คือการปรากฏตัวของธาตุสายฟ้าหายากในชั้นเรียนข้างๆ พลังธาตุน้ำแข็งบรรพบุรุษของมู่ไป๋ถูกมันบดขยี้จนหมดสิ้น บ้าเอ๊ย!” มู่ไป๋ผู้มีรูปลักษณ์ราวกับเจ้าชายรูปงามสบ
