ช่ว่าอยากจะตัดขาดจากตระกูลเซียวรึ ก็จงอาศัยตนเองไปลองดูสิ!”
“ลองดูให้ดี ว่าหากไม่มีตระกูลเซียว ไม่มีทหารมากมายคอยคุ้มกัน เจ้าจะยังเป็นตัวอะไรได้อีก?!”
“ความสบายของเจ้า ความหยิ่งผยองของเจ้า ล้วนแต่เป็นสิ่งที่คนนับไม่ถ้วนใช้เลือดเนื้อเข้าแลก! ถึงตอนนั้นเจ้าก็จะรู้เองว่าพรสวรรค์ของเจ้า ฝีมือของเจ้า ต่อหน้าภูเขาซากศพและทะเลเลือด มันไร้ค่าสิ้นดี!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เซียวหย่วนซานก็โกรธจัดแล้ว กล่าว “เจ้าอยากจะฆ่าเหยียนเอ๋อร์ก็พูดตรงๆ จะมาทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไร?”
“หากเหยียนเอ๋อร์ไป ข้าก็จะไปเป็นเพื่อนเขา!”
“ท่านอาสอง!”
เซียวจ้านเฉิงเปลี่ยนสีหน้า โกรธ “ท่านในฐานะผู้ใหญ่ ข้าอดทนท่านครั้งแล้วครั้งเล่า ข้าหวังว่าท่านจะเข้าใจให้ชัดเจนว่านี่คือเรื่องในบ้านเรา!”
“ท่านยังจะตามใจเหยียนเอ๋อร์ไปถึงเมื่อใด? หากยังเข้ามายุ่งอีก อย่าหาว่าข้าใช้อำนาจแห่งมังกรแท้จริง กักบริเวณท่านไว้ที่หอฟังเสียงฝน!”
เซียวหย่วนซานได้ยินดังนั้นก็โกรธจนเบิกตากลมโต ทั่วร่างสั่นเทา
“เจ้ายังจะกักบริเวณข้ารึ? เจ้าใช้อำนาจปกครองตระกูลเซียวเช่นนี้รึ!”
และ ณ เวลานี้ เซียวเหยียนdHเงียบไป
เรื่องของด่านประตูสวรรค์ ในอดีตก็ได้ยินท่านอาสองพูดถึง ทุกครั้งที่
