ันทำให้โม่ฟานสบถซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจเมื่อโม่เจียซิงตบไหล่โม่ฟานเพื่อปลอบใจ เขาก็เพิ่งตระหนักว่าลูกชายของเขายังคงเงียบอยู่ สีหน้าของลูกชายแสดงว่าเขาไม่อยู่ในสภาพปกติไม่มีใครเข้าใจลูกชายได้ดีเท่าพ่อ โม่เจียซิงค่อยๆ หุบรอยยิ้ม เสียงต่ำลงขณะถามว่า “แกเอาจริงเหรอ?”“ครับ ผมอยากได้โอกาสในการปลุกพลัง ผมเข้าใจว่ามันสายเกินไปแล้ว แต่ผมอยากเรียนและเป็นจอมเวทจริงๆ” โม่ฟานพูดอย่างจริงใจโม่เจียซิงยังคงเงียบอยู่โม่ฟานก็ไม่ได้พูดอะไร“แกอยากเรียนต่อจริงๆ เหรอ?” โม่เจียซิงยืนยันอีกครั้ง“ครับ” โม่ฟานพยักหน้าโดยไม่ลังเลเดิมทีโม่ฟานก็คิดว่ามันเป็นแค่แรงกระตุ้น อย่างไรก็ตาม ผ่านมาเดือนหนึ่งแล้ว ความรู้สึกกระสับกระส่ายที่ Wind Wings นำมาสู่หัวใจของเขายังไม่จางหายไป เขาไม่ได้พูดเล่นจริงๆ เขาอยากเรียนอย่างจริงจัง!“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ พ่อจะลองคิดดู” โม่เจียซิงไม่ได้พูดอะไรอีก“พ่อครับ ผมหางานชั่วคราวที่โรงเรียนมัธยมเวทมนตร์เทียนหลาน เป็นบรรณารักษ์ห้องสมุด เริ่มงานวันมะรืนนี้ครับ” โม่ฟานพูดเมื่อเขาตัดสินใจจะเรียนเวทมนตร์แล้ว โม่ฟานไม่มีความตั้งใจที่จะยอมแพ้เพราะตัวเองเรียนไม่เก่ง เขาจะเข้าโรงเรียนมัธยมเวทมนตร์และได้รับโอกาสในการปลุกพลังได้หรือไม่ก็ต้องขึ้นอยู่กับพ่อของเขา ส่วนเขาจะพึ่งพาตัวเองเพื่อเติมเต็มความรู้ที่ขาดไป เขารู้ดีว่าเขาไม่มีความหวังที่จะเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมเวทมนตร์ได้เลย—ดังนั้น โม่ฟานจึงหางานนี
