ื่อเห็นจิตสังหารมากมายจากอัจฉริยะเหล่านั้นกำลังจะมาถึง ชายหนุ่มกลับไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนก เขากลับแสยะยิ้ม แล้วตะโกนว่า “ผนึก!”
หลังจากที่เสียงนั้นเบาลง
ท่ามกลางมหาสมุทรอณูแห่งชีวิต
คลื่นอณูแห่งชีวิตอันมหาศาลได้ไหลวนมารวมกัน ในที่สุดก็ก่อตัวเป็นผนึกภูผาธารทองคำ ซึ่งแผ่กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งออกมา ราวกับข้ามผ่านมาจากยุคบรรพกาลอันป่าเถื่อนมาให้ประจักษ์แก่สายตา
เมื่อผนึกอันยิ่งใหญ่แห่งขุนเขาและแม่น้ำปรากฏขึ้น แรงกดดันอันมหาศาลจึงแผ่ไปทั่วทั้งสนามรบทันที มันเป็นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่น่าตกตะลึงและน่าพรั่นพรึงถึงขีดสุด
ครืน!
ผนึกอันยิ่งใหญ่แห่งขุนเขาและแม่น้ำส่งเสียงหวีดหวิวจนทำให้โลกทั้งใบสั่นสะเทือนไปตาม ๆ กัน
“ไป!”
ฉู่โม่วเปล่งคำหนึ่งออกมา มันดังราวกับเป็นเสียงฟ้าผ่าในฤดูใบไม้ผลิ
เพียงสิ้นเสียงนั้น
วินาทีถัดมา… พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าเกรงขามก็แผ่ออกมาในทันใด ผนึกแห่งขุนเขาและแม่น้ำอันยิ่งใหญ่ได้เคลื่อนตัวเข้าหาจิตสังหารของอัจฉริยะจำนวนมากทันที
กระบวนท่าโจมตีอันทรงพลังมากมายที่ส่งมาจากเหล่าอัจฉริยะต่างดาวพลันแตกเป็นเสี่ยง ๆ ราวกับกระจกใส
นั่นยังไม่ใช่ทั้งหมด…
ดวงตาของฉู่โม่วกลายเป็นเฉียบคม เขากระตุ้นพลังปราณและเลือดอีกครั้ง ทำให้กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์บนผนึกแห่งขุนเขาและแม่น้ำยิ่งทวีคูณความรุนแรง ปริมาณอณูแห่งชีวิตก็มารวมตัวกันอย่างต่อเนื่อง
“ปราบปราม!”
เสียงตะโกนดังขึ้นอีกครั้ง
บนผนึก
