ะรู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
ครืน!
ทันใดนั้น คลื่นกระแทกอันยิ่งใหญ่ก็ระเบิด พลังอันน่าสะพรึงกลัวและทรงพลังหาที่ใดเปรียบพัดผ่านมา จนทำให้ทุกคนตกตะลึง
หน้าตำราสีทองพลันเปล่งแสงสว่าง ราวกับแสงนั้นทอดลงมาจากสรวงสวรรค์อันไกลโพ้น มันผลิบานพร้อมกับกลิ่นอายความศักดิ์สิทธิ์ที่หวนคืนชีพ
“เสร็จแล้ว!”
“หน้าตำราสีทองก่อตัวโดยสมบูรณ์แล้ว!”
“ไปเร็วเข้า!”
รัศมีของเหล่าอัจฉริยะจากเดิมที่หยุดนิ่ง และแววตาที่เต็มไปด้วยความหวังนั้น
วินาทีถัดไป…
ทุกคนกลายเป็นลำแสงแทบจะพร้อมกัน ต่างพุ่งตรงไปยังหน้าตำราสีทองทันที
“แกกล้าเรอะ!”
“มันเป็นของฉัน!”
“ใครก็ตามที่กล้าแย่งฉัน จงตายไปซะ!”
“รนหาที่ตาย!”
การต่อสู้พลันปะทุขึ้น
อัจฉริยะทั้งหมดเข้าปะทะกันเป็นวงกว้าง
“ใครก็ตามที่ขวางทางฉัน มันต้องตาย!”
อัจฉริยะต่างดาวคนหนึ่งคำรามขู่
มันทรงพลังและมีอำนาจเหนือกว่าผู้ใดด้วยขั้นราชันย์เทวะยุทธ์และจิตสังหารอันมหาศาล รัศมีของพลังนั้นสะกดข่มไปทั่วสนามรบและปกคลุมท้องฟ้า ก่อนจะใช้พลังศักดิ์สิทธิ์สร้างเป็นกระบี่มหึมายาวนับหมื่นจั้ง ตั้งตระหง่านเหนือเหล่าอัจฉริยะมากมาย
มันบังคับกระบี่ยักษ์ร่วงลงมาจากท้องฟ้า พร้อมกับกลิ่นอายสังหารอันหนาแน่น
ภายในระยะแสนกิโลเมตร อัจฉริยะนับไม่ถ้วนต่างตกอยู่ภายใต้จิตสังหาร สีหน้าเปลี่ยนเป็นสิ้นหวัง เมื่อรู้สึกได้ถึงพลังที่สามารถทำลายล้างโลกและสร้างสวรรค์ขึ้นมาใหม่ได้
“เหอะ!”
ชั่วพริบตานั้น เสียงสบถเย็น
