ต่อเนื่อง ราวกับเป็นจันทราสองดวงส่องประกายพร่างพรายในราตรีอันมืดมิด
ขณะที่อัจฉริยะทั้งสองคนกำลังต่อสู้กัน คนอื่น ๆ ในสนามรบก็กำลังต่อสู้เช่นกัน
แน่นอนว่า… มีอัจฉริยะบางคนที่ต้องการฉวยโอกาสขณะที่ผู้คนกำลังสับสน ลอบฉกหน้าตำราสีทอง
หนึ่งในนั้นรีบวิ่งไปยังบริเวณใกล้เคียงของแผ่นตำรา เมื่อมันเห็นว่าใกล้จะหยิบสมบัติตรงหน้าได้ จู่ ๆ ความประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตา รอยยิ้มเมื่อครู่กลายเป็นแข็งค้างไปทันที ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าหวาดกลัวถึงขีดสุดอย่างรวดเร็ว
แทบจะในเวลาเดียวกัน ปราณกระบี่ไม่ทราบที่มาพลันสว่างวาบท่ามกลางความว่างเปล่า แม้อัจฉริยะจะตอบสนองอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เขาตัวแข็งอยู่กับที่ไปครู่หนึ่ง ราวกับถูกฟ้าผ่า
วินาทีถัดไปพลันเกิดการระเบิดของปราณกระบี่ ร่างนั้นถูกบดขยี้กลายเป็นผุยผงในทันที
ฉากนั้นทำให้อัจฉริยะคนอื่น ๆ ที่คิดจะฉวยโอกาสชุลมุนนี้รู้สึกตกใจเช่นกัน
พวกมันหยุดนิ่งอยู่กับที่ทีละคน และมองไปยังร่างซึ่งลอยอยู่กลางอากาศที่อยู่ไกลออกไป สีหน้าของพวกมันดูน่าเกลียดมาก
“อัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์ต่างดาว ท่านก็ได้รับหยาดทองคำแห่งวิถีไปแล้ว ยังต้องการเข้าร่วมต่อสู้เพื่อสมบัติชิ้นนี้อีกเหรอ?!”
“กะ…แกจะโลภมากเกินไปแล้ว!”
พวกมันจำร่างของฉู่โม่วได้ เพราะเขาได้สำแดงความแข็งแกร่งอันน่าพรั่นพรึงตอนที่แย่งชิงหยาดทองคำแห่งวิถี พวกมันในเวลานี้จึงถามด้วยน้ำเสียงที่หวาดกลัว
“สมบัติแห่งสวร
