ั้งบริเวณ จนทุกคนหายใจลำบาก และรู้สึกถึงการคุกคามถึงขั้นที่เอาชีวิตได้
“นี่มันสมบัติอะไรกัน!? ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!”
“เฮือก! พลังนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่าพลังต้นกำเนิดของบรรพบุรุษเผ่าพันธุ์ฉันเสียอีก!”
“น่ากลัวมาก!”
พลังของมันแข็งแกร่งเสียจนคุกคามชีวิตของฉันได้ ฉันรู้สึกหายใจลำบากมาก!”
เหล่าอัจฉริยะส่งเสียงฮือฮา ไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันเป็นสมบัติประเภทใด
แต่แน่ใจได้ว่าสมบัติชิ้นนี้ไม่ใช่ระดับทั่วไปแน่นอน
ฉู่โม่วฟังการสนทนาไปพลาง แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา เพียงมองไปที่ลำแสง
เนื่องจากมีพลังอณูแห่งชีวิตมหาศาล ส่งผลให้พลังกฎเกณฑ์ พลังแห่งวิถี และแสงสีที่โกลาหลปิดกั้นการมองเห็นของเขาไว้ จึงไม่อาจทราบถึงสถานการณ์ภายในลำแสงได้
แต่ชายหนุ่มรู้สึกได้ว่ามีแหล่งพลังงานบางอย่างอยู่ในนั้น
โดยแหล่งพลังงานดังกล่าวดูจะมีชีวิตและลมหายใจอยู่ด้วย
ทุกครั้งที่มันหายใจออก รัศมีและคลื่นพลังที่ปลดปล่อยออกมาจากลำแสงเหล่านั้นจะรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ทำให้ฉู่โม่วอยากรู้อยากเห็นอย่างมาก
พลังกายาทวิเนตรปรากฏขึ้นในดวงตา ผสานเป็นแสงอันพร่างพราวจับจ้องไปยังลำแสงตรงหน้า
ด้วยพลังของกายาทวิเนตร ในที่สุดพลังแห่งกฎเกณฑ์และพลังแห่งวิถีเหล่านั้น จึงได้รับการวิเคราะห์ทั้งหมดทันที และเผยให้เห็นแก่นแท้ที่ลึกล้ำที่สุด
“นะ…นี่มัน”
“กลายเป็นว่า…”
จู่ ๆ ฉู่โม่วก็เบิกตากว้างพร้อมกับท่าทางที่ตกใจ
เขาไม่นึกฝันมาก่อนว่าสมบัติชิ้นนั้นจะมาปรา
